ในวันที่ฟ้าสวยงาม มนัสวีร์

ฉันGนั่งมอง Cมองขึ้นไปบนฟ้า G

เห็นแค่เพียCง ความรู้สึกนาGๆ

เพียงหวังว่ามันC มันจะเข้าใจฉันG

ในความลับที่รู้กันC เพียงเรา

ไม่มีAmอะไรหรือใครC ที่จะเข้าใจฉันAm

กับเรื่องราวที่มันเกิดCนั้น

* ฉันคงจะคิดถึงGเธอมากเกินไปD/F#

ฉันอาจจะพร่ำเพ้อEmละเมอไปไกลC

หรืออาจเป็นเพราะฟ้าG

ที่เคยดูในตอนD/F#นั้น

มีเธอกับฉันEm มีเราอยู่ด้วยCกัน

ในวันที่ฟ้าสวยงาม

พยาGยามเข้าใจ Cในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ G

และไม่อยากเล่าให้ใครC.. ได้รับรู้ Am

ก็ไม่มีอะไรหรือใครC ที่จะเข้าใจฉันAm

กับเรื่องราวที่มันเกิดนั้นC..

* ฉันคงจะคิดถึงGเธอมากเกินไปD/F#

ฉันอาจจะพร่ำเพ้อEmละเมอไปไกลC

หรืออาจเป็นเพราะฟ้าG

ที่เคยดูในตอนD/F#นั้น

มีเธอกับฉันEm มีเราอยู่ด้วยCกัน

ในวันที่ฟ้าสวยงาม

* ฉันคงจะคิดGถึงเธอมากเกินไป D/F#

ฉันอาจจะพร่ำเพ้อEmละเมอไปไกลC

หรืออาจเป็นเพราะฟ้าG

ที่เคยดูในตอนD/F#นั้น

แววตาเธอในคืนEmนั้น

รอยยิ้มเธอในวันCนั้น

* ฉันคงจะคิดGถึงเธอมากเกินไป D/F#

ฉันอาจจะพร่ำเพ้อEmละเมอไปไกลC

หรืออาจเป็นเพราะฟ้าG

ที่เคยดูในตอนD/F#นั้น

แววตาเธอในคืนEmนั้น

รอยยิ้มเธอในวันCนั้น

ในวันที่ฟ้าสวยงาม

ในวันที่ฟ้าสวยงาม

ในวันที่ฟ้าสวยงาม