ปล่อยอย่างนั้น มนัสวีร์

นั่งDอยู่ตรงF#mนี้

ในที่ที่Bmมี แต่ภาพซ้ำGๆ วนๆ

ภาพDเธอกับฉันF#m

จับมือเดินBmร่วมทาง

อบอุ่นคล้าGย แดดในยามเช้าD

ทุกสิ่งช่างสวยF#mงาม

ทุกBmอย่างดูช่างสวยGงาม

แต่ว่Dาทั้งหมดนั้นF#m

(ไม่มีBmอีกแล้วช่วงเวลาเหล่านั้น) G

* อยากจะทิ้งBmเรื่องราวเหล่านั้นA

แต่ก็ทำได้แค่เGพียง

ปล่อยมันอยู่อย่าDงนั้น

ปล่อยมันเป็นอย่าF#mงนั้น

ปล่อยให้เวลาBmผ่าน ตัวฉันGไป

หากเรื่องราวในครั้งDนี้

จะเป็นครั้งสุดF#mท้าย

จะโอบกอดเธอไว้ข้Bmางกาย

ก่อนจะรู้คDวามจริงว่าเธอจาก.. ไป

สุดท้ายD.. ทุกสิ่งสลายF#m

ปลายทางจบBmลง G

เหลือเพียงความทรงจำD

ที่ทุกคืนวันF#m ยังคร่ำครวBmญ G

* อยากจะทิ้งBmเรื่องราวเหล่านั้นA

แต่ก็ทำได้แค่เGพียง

ปล่อยมันอยู่อย่าDงนั้น

ปล่อยมันเป็นอย่าF#mงนั้น

ปล่อยให้เวลาBmผ่าน ตัวฉันGไป

หากเรื่องราวในครั้งDนี้

จะเป็นครั้งสุดF#mท้าย

จะโอบกอดเธอไว้ข้Bmางกาย

ก่อนจะรู้คDวามจริงว่าเธอจาก

ปล่อยมันอยู่อย่าDงนั้น

ปล่อยมันเป็นอย่าF#mงนั้น

ปล่อยให้คืนวันBmผ่าน.. ตัวฉันGไป

หากว่าเธอในตอนDนี้ ยังอยู่กับF#mฉัน

จะโอบกอดเธอไว้ข้Bmางกาย

ก่อนจะรู้คGวามจริงว่าเธอจาก

ไปแDล้ว.. F#m

เธอจากไปแล้วBm.. G

เธอจากไปแDล้ว

ได้โปรดอย่าลืมเรื่องF#mฉัน

อย่าลืมคืนวันเหล่าBmนั้น.. G

ก็เธอจากไปแDล้ว

ได้โปรดอย่าลืมเรื่อF#mงฉัน

อย่าลืมคืนวันเหล่าBmนั้น G