Em|Em|A|A
C|D|Em|Em
คนGโบราณเขาว่าไว้ Em
ชายใด AmไปเมืองจีนEm
ไปทGะเล ไปชAmวา
ไปพังงาฟ้าแดงEm
ให้หญิงCคอยถ้า เกินDสามปี
หากนารีคิBmดคบคนEmใหม่
ไม่เป็นไร Cไม่เป็นไร D
ถือว่าBไม่มีความEmผิด
พี่จGากน้องไปสามวันD
พอกลับหลังหันBmน้องนั้นเปลี่ยนไป Em
เสื้อGผ้าพี่ที่เคยใส่ D
หายไปไหนBm ไม่โหย่ที่เดิมEm
รองGเท้าตั้งอยู่หน้าบ้านD
เธอคงรำคาญBmเห็นเป็นส่วนเกินEm
พี่ชGวนแหลงน้องทำเมินD
ความเพลิดเพลินBm ของเราหายไป Em
พี่ว่าหยับไหรCโฉ้ หยับไหรDโฉ้
แลท่าน้องมีคนEmใหม่
* หากไม่รักCก็บอกกัน
ไม่ต้องทำGมาเป็นเห็นใจ
หากจะไปก็Dไป อย่ารั้งให้เสียเวลEmา
ก็ตอนนี้ฉัCนรู้ดี ว่าไม่ได้อGยู่ในสายตา
ไม่ต่างAmอะไรกับหมาBmตามข้างถนนEm
Em|Em|A|A
C|D|Em|Em
C|D|GD/F#Em
Am|Am|B|Em
พี่จGากน้องไปสามวันD
พอกลับหลังหันBmน้องนั้นเปลี่ยนไป Em
เสื้อGผ้าพี่ที่เคยใส่ D
หายไปไหนBm ไม่โหย่ที่เดิมEm
รองGเท้าตั้งอยู่หน้าบ้านD
เธอคงรำคาญBmเห็นเป็นส่วนเกินEm
พี่ชGวนแหลงน้องทำเมินD
ความเพลิดเพลินBm ของเราหายไป Em
พี่ว่าหยับไหรCโฉ้ หยับไหรDโฉ้
แลท่าน้องมีคนEmใหม่
* หากไม่รักCก็บอกกัน
ไม่ต้องทำGมาเป็นเห็นใจ
หากจะไปก็Dไป อย่ารั้งให้เสียเวลEmา
ก็ตอนนี้ฉัCนรู้ดี ว่าไม่ได้อGยู่ในสายตา
ไม่ต่างAmอะไรกับหมาBmตามข้างถนนEm
* หากไม่รักCก็บอกกัน
ไม่ต้องทำGมาเป็นเห็นใจ
หากจะไปก็Amไป ไม่ต้องเสียEmเวลา
ก็ตอนนี้ฉัCนรู้ดี ว่าไม่ได้อGยู่ในสายตา
ไม่ต่างAmอะไรกับหมาBmตามข้างถนนEm
รู้มCาตั้งนานD
ว่าน้องนั้นหยับไหรEmโฉ้
โร้.Am. พี่โร้ ว่าน้องนั้นหยับไหรโฉ้
Em|Em|A
