ลืมใต้แล้วม้าย ปอน นิพนธ์

จากเดือนวันF#mกลายไปเป็นปี

ที่ไม่เห็นC#mกานดา

หวนคืนDกลับมาบ้านเราA

หรือว่าเธอF#mไปหลงคำลวง

แสงสีขC#mองคนในเมืองฟ้า

เลยลืมDทุกคำสัญญาEของพี่บ่าวA

หวนF#mคำนึงคิดถึงC#mแต่น้อง

ใจพี่ยัDงข้อง รอน้องAหลบมา

นี้ก็ผ่านF#mไปนานแล้ว

พี่ก็ยังC#mไม่เห็นหน้า

ไหนว่าD.. น้องจะหลบใต้.E.

* ลืมใต้แล้วใช่หม้ายA ตั้งแต่ได้ไปอยู่กรุงF#m

น้องคงลืมผ้าถุงBm คงนุ่งไม่ได้แล้วE

ก็เพราะว่าตอนนี้ A

แสงสีเปลี่ยนเธอF#mไปหมดแล้ว

หนังลุงBmโนราบ้านเรา

ยังจำได้เหลยEม้าย

แล้วคำBmสัญญาจะรักแต่พี่ชายE

เธอคงลืมไปเสียแล้ว

หวนF#mคำนึงคิดถึงC#mแต่น้อง

ใจพี่ยัDงข้อง รอน้องAหลบมา

นี้ก็ผ่านF#mไปนานแล้ว

พี่ก็ยังC#mไม่เห็นหน้า

ไหนว่าD.. น้องจะหลบใต้.E.

* ลืมใต้แล้วใช่หม้ายA ตั้งแต่ได้ไปอยู่กรุงF#m

น้องคงลืมผ้าถุงBm คงนุ่งไม่ได้แล้วE

ก็เพราะว่าตอนนี้ A

แสงสีเปลี่ยนเธอF#mไปหมดแล้ว

หนังลุงBmโนราบ้านเรา

ยังจำได้เหลยEม้าย

แล้วคำBmสัญญาจะรักแต่พี่ชายE

* ลืมใต้แล้วใช่หม้ายA ตั้งแต่ได้ไปอยู่กรุงF#m

น้องคงลืมผ้าถุงBm คงนุ่งไม่ได้แล้วE

ก็เพราะว่าตอนนี้ A

แสงสีเปลี่ยนเธอF#mไปหมดแล้ว

หนังลุงBmโนราบ้านเรา

ยังจำได้เหลยEม้าย

แล้วคำBmสัญญาจะรักแต่พี่ชายE

เธอคงลืมไปเสียAแล้ว.. D

เธอคงลืมEไปเสียAแล้ว.. D E A

เธอDคงลืมEไปเสียแล้ว