ไร้F#m.. แรง..A ต้านทาDmaj7น
ฝืนF#m.. ความA.. จริงDmaj7ที่โหดร้าย
ได้รู้F#m.. ซึ้ง..A ในความDmaj7หมาย
ฉากสุดท้ายF#m.. ความA.. ฝันDmaj7..
ดวงดาวF#mที่ลอยเกลื่อนฟ้าA
ฉาบแสงDmaj7แต้มเติมท้องนภา
แม้โรยแรงF#m มืดมิดAยังอยู่ตรงนั้นDmaj7
นาทีที่ลอยอยู่บนฟ้าF#m Aเพียงข้ามคืนDmaj7
สักครั้งF#mที่ใครเหลียวมองA ใครเลยจะรู้Dmaj7
ร้ายF#m.. ดี..A แค่ไหDmaj7น
ต้องขอบคุณF#m.. ความA.. รักDmaj7
เศษดินF#mที่ลอยขึ้นฟ้าA..
สุดฝืนDmaj7สิ้นแรงร่วงลงมา
เพราะมีเธอF#m.. คนนี้ที่AยังยอมรับDmaj7
นาทีที่ลอยอยู่บนฟ้าF#m Aเพียงข้ามคืนDmaj7
สักครั้งF#mที่ใครเหลียวมองA ใครเลยจะรู้ Dmaj7
ก็แค่ผักบุ้งที่ลอยฟ้าF#m Aเพียงชั่วคราวDmaj7
สุดท้ายF#mชีวิตคล้ายดาวAตอนตกลงดินDmaj7
พ่ายแพ้ซึ่งแรงดึงดูด
F#m( 4 Times )
ไฟสีD#mแดงลุกโชนบนกระทะ
ดั่งไฟการแสดง สาดแสงมาปะทะ
ถูกหั่น ถูกผัด ปรุงรส กะระยะ
เพื่อจะโยนขึ้นฟ้า ใครสูงคือชนะ
ผู้คนโอชะF#mปรบมือเกรียวกราว
อิ่มท้อง อิ่มตาA แหงนหน้ามองดุจดาว
แต่สิ่งใดขึ้นฟ้าD ย่อมหล่นร่วงกราว
เมื่อสิ้นเสียงปรบมือก็แค่อาหารหวานคาว
ไม่ยืนยาวF#mหรืออนันตกาล
ลอยฟ้าแค่ชั่วคราวA ดิ่งอีกฟากอาคาร
หลังจบการแสดงDก่อนจะเริ่มรับประทาน
ผักบุ้งแค่อยากขอบคุณคนรอรับฉันลงจาน
นาทีที่ลอยอยู่บนฟ้าF#m Aเพียงข้ามคืนDmaj7
สักครั้งF#mที่ใครเหลียวมองA ใครเลยจะรู้ Dmaj7
ก็แค่ผักบุ้งที่ลอยฟ้าF#m Aเพียงชั่วคราวDmaj7
สุดท้ายF#mชีวิตคล้ายดาวAตอนตกลงดินDmaj7
พ่ายแพ้ซึ่งความเป็นจริง
เกิดF#mมาจากดิน กลับไปสู่ดิน
เพียงAผักบุ้งลอยฟ้า หาได้มีปีกบิน
เกิดDมาจากน้ำ จากสายธารา
เพียงผักบุ้งลอยฟ้า หาใช่ดวงดารา
เกิดF#mมาจากโคลน ถูกเด็ดจากแอ่ง
ยินดีที่Aได้มีค่า ได้รับรสปรุ่งแต่ง
เกิดDมาจากพื้น งอกจากบาดาล
ในวันที่ลอยฟ้า ได้โปรดรับฉันลงจาน
รักF#m.. ยัง..A ไม่ห่างDmaj7หาย..
