ปลอกกระสุน ไววิทย์

ปลอกGหมอน ปลอCกกระสุนG

จงCเช็ดน้ำตาGและเลือดที่ไหลCโดยมือคุณG

ไม่CมีตำรวจG ไม่มีCทหาร G

ไม่มีCผู้ตายGและไม่มีรถCพยาบาลG

โอ้ที่รักD ที่รัก คุณCเป็นคนฆ่าG

ปลอกGหมอน หลักCประหารG

ยิงCฉันให้ตายGตามแต่ที่คุณCจะต้องการG

ฉันCยังอ่อนโยนG ฉันCยังอยากรักG

ฉันCเป็นผู้ตายGอย่าให้ฉันทรCมานนักG

โอ้ที่รักD ที่รัก คุณCเป็นคนฆ่าG

ฉันAmยังร่ำร้องDและอยากให้คิดให้ดีG..

เมื่อAmคุณเหนี่ยวไก Dแล้วฉันจะไม่มี.G.

อย่าเพิ่งCพิสูจน์G ฉันยังCไม่โกรธG

มันCยังเหมือนเดิมG

คุณไม่จำเป็นCต้องเหี้ยมโหดG

แต่ลาDก่อนที่รัก ลืมCมันให้หมดG

ปลอGกหมอน ยาC.. ชา G

ยิงCฉันเสียสิ Gขณะปืนจ่อCอยู่ที่ตาG

ฉันCต้องรีบไป GกระสุนCหรือดอกไม้ G

ฉันCจะหลับตาG ถ้าคุณไม่อยากCจะอับอายG

โอ้ที่รักD ที่รัก คุณCเป็นคนฆ่าG

ฉันAmยังร่ำร้องDและอยากให้คิดให้ดีG..

เมื่อAmคุณเหนี่ยวไก Dแล้วฉันจะไม่มี.G.

คุณพูดCทุกอย่างG โดยไม่ต้CองจดG

คือCปลอกกระสุนGที่ตกลงพื้นCแล้วทั้งหมดG

ลาDก่อนที่รัก ฉันCจะไม่โกรธG

ลาDก่อนที่รัก ลืมCมันให้หมดG