หากCเราได้พบกันในวันFสุดท้าย
ก็ยังไม่สายไป Am
แค่เพียงGได้เจอCก็สุขใจ F
จะCวันเดือนปีหรือว่านาFทีไหน
ฉันพบเจอเมื่อไหร่Am
อย่างน้อยG/Bการเฝ้าคอยCก็ไม่ตลอดFไป
เพราะว่าเราAmไม่ใช่ฤดูกEmาล
ที่จDmะได้พบGเรื่อยไปและเลยCผ่าน
ไม่ใAmช่จินตนาGการ
ที่อFาจสวยงามแต่ไม่ใช่ความC.. จริง G
* ฉันและเธอCไม่เคยวิ่งตามG/Bหา
แต่AmใจเราCเฝ้ารอจนถึงF.. เวลาG
ที่สEmายตานั้นได้สAmบ
อาจFจะเนิ่นและนานG
ดั่งนิทานCที่อ่านถึงตอนG/Bท้าย
จึงAmจะพบCความหมายซ่อนไว้ FตอนจบG
ดั่งEmที่เรานั้นพบAmกัน
ไม่ว่Fาช้าเท่าไหร่G ไม่สำคัญ
/C/F/AmG/B/CF/
และCกาลเวลาที่มีเราFในนั้น
เคียงกายชิดใกล้กันAm
จดจำG (ฉันจำ) ทุกวันC เสมอFไป
เพราะว่าเราAmไม่ใช่ฤดูกEmาล
ที่จDmะได้พบGเรื่อยไปและเลยCผ่าน
ไม่ใAmช่จินตนาGการ
เพราFะสิ่งสวยที่เห็นนี้เป็น ความจริงG
* ฉันและเธอCไม่เคยวิ่งตามG/Bหา
แต่AmใจเราCเฝ้ารอจนถึงF.. เวลาG
ที่สEmายตานั้นได้สAmบ
อาจFจะเนิ่นและนานG
ดั่งนิทานCที่อ่านถึงตอนG/Bท้าย
จึงAmจะพบCความหมายซ่อนไว้ Fตอนจบ
ดั่งEmที่เรานั้นพบAmกัน
ไม่ว่Fาช้าเท่าไหร่G ไม่สำคัญ
มองขึ้นไปบนฟ้าGก็มีดาว
ดูสEmว่างสดใสพEร่างพราวAm
ที่ฉัGนรู้สึก ที่เFรารู้สึก
มันคือเรื่องจริงFm ต่อจากนี้.G.
* ฉันและเธอCไม่เคยวิ่งตามGหา
แต่AmใจเราCเฝ้ารอจนถึงF.. เวลา
ที่สEmายตานั้นได้สAmบ
อาจFจะเนิ่นและนานG
ดั่งนิทานCที่อ่านถึงตอนG/Bท้าย
จึงAmจะพบCความหมายซ่อนไว้ FตอนจบG
ดั่งEmที่เรานั้นพบAmกัน
ไม่ว่Fาช้าเท่าไหร่G ไม่สำคัญ
/C/