AE|F#mE
DC#m|BmE|E
บุญผลาAให้เกิดมาโตดำก่ำหมอง
บ่สมกับน้องF#mผู้งามปานนางฟ้าC#m
คือตาหลูโตนDแท้หนอชีวิตของC#mผู้ข้า
มันส่ำหมาBmที่เขานั่นบ่สนใจ E
กินบ่ได้นAอน.. บ่หEลับ
ย้อนความฮักF#mย้อนวาสนาบักบ้าC#mใบ้
ท้าวก่ำDกาดำ บ่มีไผสC#mนใจ
มีแต่เสียงแคนBmสิเป่าให้เจ้าE.. ฟัง
โอ่ล่ะน้อAผู้สาว เจ้าผู้แก้มEเปินเวิน
สิขอเกริ่นF#mบอกกล่าวความในใC#mจ
เสียงแคนDแว่วหวานสิส่องทางC#mฝากใจ
แนวคนBmผู้ฮ่าย มันคงสิบ่สมE.. เจ้า
* วาสนาDบักท้าวก่ำกาEดำ
เกิดมาเพื่อช้ำC#mกะย้อนว่าฮักเจ้าF#mหลาย
เก็บอาการDบ่อยู่ แต่กะยังฮู้สึC#mกได้
ว่าฝูงแฮ้งBmบ่ควรคู่ดอกฝูงหงEษ์
ใจประสงAค์แต่เจ้า เอาเสียงแคนEมามัดใจ
ผลาบุญF#mขี้ฮ่ายบักท้าวก่ำC#mกาดำ
ต้องเฮ็ดจั่งได๋มัBmนฮักเจ้าหลายก้อนคำE
ความเจ็บD.. มันEนำจ้อสุบAาดย่าง
A|F#m|D|E
F#mE|C#mF#m
BmE|AE
โอ่ล่ะน้อAผู้สาว เจ้าผู้แก้มEเปินเวิน
สิขอเกริ่นF#mบอกกล่าวความในใC#mจ
เสียงแคนDแว่วหวานสิส่องทางC#mฝากใจ
แนวคนBmผู้ฮ่าย มันคงสิบ่สมE.. เจ้า
* วาสนาDบักท้าวก่ำกาEดำ
เกิดมาเพื่อช้ำC#mกะย้อนว่าฮักเจ้าF#mหลาย
เก็บอาการDบ่อยู่ แต่กะยังฮู้สึC#mกได้
ว่าฝูงแฮ้งBmบ่ควรคู่ดอกฝูงหงEษ์
ใจประสงAค์แต่เจ้า เอาเสียงแคนEมามัดใจ
ผลาบุญF#mขี้ฮ่ายบักท้าวก่ำC#mกาดำ
ต้องเฮ็ดจั่งได๋มัBmนฮักเจ้าหลายก้อนคำE
ความเจ็บD.. มันEนำจ้อสุบAาดย่าง E
ลายลำเพลินDเอิ้นใส่ให้นางเหลียEว
อ้ายขอเกี้ยC#mวหงษ์ฟ้ามาเคียF#mงหมอน
ลายเดินดงDให้ฟังอ้ายสาก่อนE
สุดสะแนนAเป็นแฟนอ้ายได้บ่ E
ลมพัดพร้าDวให้สาวเจ้าดอกเห็นใจ E
ลมพัดไผ่เC#mจ้าแอบหลงF#mมัก
ลายตังหวาDยให้โดนใจเจ้าคักEๆ
ลายน้อยลายใหญ่D.. E
ให้ฮักอ้าย.. แหน่Aเด้อ.. E
* วาสนาDบักท้าวก่ำกาEดำ
เกิดมาเพื่อช้ำC#mกะย้อนว่าฮักเจ้าF#mหลาย
เก็บอาการDบ่อยู่ แต่กะยังฮู้สึC#mกได้
ว่าฝูงแฮ้งDบ่ควรคู่ดอกฝูงหงEษ์
ใจประสงAค์แต่เจ้าเอาเสียงแคนEมามัดใจ
ผลาบุญF#mขี้ฮ่ายบักท้าวก่ำC#mกาดำ
ต้องเฮ็ดจั่งได๋มัBmนฮักเจ้าหลายก้อนคำE
ความเจ็บD.. มันEนำจ้อ.. สุบาดย่าง A
Bm|E|A
