นกเขาตู้

นกเขาตู้พรากคู่กะยังขัน กาโตดำพรากฮัง ยังฮำฮอน เจ้าผู้นกกระแดดเด้าจากขอน เจ้าบินจร บ่คืนรัง.. ความฮักที่อ้ายให้เจ้า มันมั่นแก่นคือจั่งเสาเข็ม กะคือจั่งเกลือที่บ่เซาเค็ม คือจั่งแก้วตาในดวงใจ ให้อภัยเจ้าตั้งหลายเทื่อ บ่หน้าเซื่อเจ้าสิไลลืมง่าย ได้เป็นพญาขี่ช้างโตใหญ่ บัดลืมจ้อย ผู้หย่างดิน ปานปล่อยเอียนลงตม คือบ่สมกับที่อ้ายฮัก คือขี้ใส่ใจ คือส่างมาเฮ็ดกันคัก กินอิ่มแล้ว กะแซ่วหนี นกเขาตู้พรากคู่กะยังขัน กาโตดำพรากฮัง ยังฮำฮอน เจ้าผู้นกกระแดดเด้าจากขอน เจ้าบินจร บ่คืนรัง.. ได้กินก้อยเจ้าลืมแจ่วแพร้วผัก กินพายังพาคำเจ้าซางลืมอ้าย ไสเจ้าว่าสิฮักกันจนตาย เจ้าบ่แคร์ว่าไผสิเป็นจั่งได๋ ฮักสุดท้ายกะแค่ลวง ปานปล่อยเอียนลงตม คือบ่สมกับที่อ้ายฮัก คือขี้ใส่ใจ คือส่างมาเฮ็ดกันคัก กินอิ่มแล้ว กะแซ่วหนี นกเขาตู้พรากคู่กะยังขัน กาโตดำพรากฮัง ยังฮำฮอน เจ้าผู้นกกระแดดเด้าจากขอน เจ้าบินจร บ่คืนรัง.. ได้กินก้อยเจ้าลืมแจ่วแพร้วผัก กินพายังพาคำเจ้าซางลืมอ้าย ไสเจ้าว่าสิฮักกันจนตาย เจ้าบ่แคร์ว่าไผสิเป็นจั่งได๋ ฮักสุดท้ายกะแค่ลวง หล่านางเอย.. สิบปีกะสิถ่า ซาวพรรษากะสิอยู่ ขั่นบ่ได้เป็นคู่ กอดกายอยู่เคียงหมอน มีใหม่ซ่อนอ้อนออย แต่ทันเขา เจ้าไปหลงมัวเมา บ่เคยสนใจอ้ายเลย.. นกเขาตู้พรากคู่กะยังขัน กาโตดำพรากฮัง ยังฮำฮอน เจ้าผู้นกกระแดดเด้าจากขอน เจ้าบินจร บ่คืนรัง.. ได้กินก้อยเจ้าลืมแจ่วแพร้วผัก กินพายังพาคำเจ้าซางลืมอ้าย ไสเจ้าว่าสิฮักกันจนตาย เจ้าบ่แคร์ว่าไผสิเป็นจั่งได๋ ฮักสุดท้ายกะแค่ลวง..