ตะต่อนยอน คำต่าย

ภาษาDอ้ายตะต่อนยอนAm

สำเนียงละอ่อนDเวียงพิงค์G

อู้จ๋าภาษากำเมืองAm

เติบใหญ่จากแม่.D น้ำปิงG

บ้านอ้ายมีดอยสูงC มีนกยุงมาเดินดินG

อยากจะหื้อน้องหญิงAm

มาเยือนถิ่นDแดนล้านนาG

อาจจะอู้.D บ่เข้าใจ Am

เพราะภาษาไทยDอ้ายบ่คล่องG

แค่อยากจะชมว่าอีน้องAm

นี่น่าฮักDแต้ ๆ หนาG

เธอเป็นคนทตี้ไหนC

หรือมาเชียงใหม่Dเป็นครั้งคราG

เธอนั่งรถไฟมาAmจอดชานชาลาDหนใด G

* น้องงามสง่าDเป็นศรีAm

ดั่งนางเทพีมDากลางไพรG

น้องมาจากเมืองศิวิไลซ์Am

เอาความสดใสมDาหนักหนาG

จะขอเก็บเอาไว้ C

ซ่อนในหัวใจคDนล้านนาG

หากได้มาอีกคราAm

ก็ขอหื้อมาDเชียงใหม่G

หื้อน้องฝากตัวDไว้แม่กำปองAm

แล้วลองฝากใจตี้Dอ้ายนี้ G

สิ่งเดียวตี้อ้ายนั้นมี Am

คือความหวังดีแDละห่วงใย G

อาจจะมาอีกคราC

หรือปีหน้าDหรือปีไหนG

หื้อน้องหู้เอาไว้ Am

อ้ายจะสอนDอู้กำเมืองG

* น้องงามสง่าDเป็นศรีAm

ดั่งนางเทพีมDากลางไพรG

น้องมาจากเมืองศิวิไลซ์Am

เอาความสดใสมDาหนักหนาG

จะขอเก็บเอาไว้ C

ซ่อนในหัวใจคDนล้านนาG

หากได้มาอีกคราAm

ก็ขอหื้อมาDเชียงใหม่G

หื้อน้องฝากตัวDไว้แม่กำปองAm

แล้วลองฝากใจตี้Dอ้ายนี้ G

สิ่งเดียวตี้อ้ายนั้นมี Am

คือความหวังดีแDละห่วงใย G

อาจจะมาอีกคราC

หรือปีหน้าDหรือปีไหนG

หื้อน้องหู้เอาไว้ Am

อ้ายจะสอนDอู้กำเมืองG