ช้ำ เท่ห์ อุเทน พรหมมินทร์

* หยาดDmน้ำไหลซึมซึมจนท่วมAmตา

รวยBbระรินไหลมCาเสียจนเอ่อDmใจ

เหน็บDmหนาวร้าวรานเพราะความอ่อนAmไหว

ทรมBbานหัวใจเCพราะเธอหลอกFฉัน

** มันBbเป็นเวรหรือกรรมปางก่อนที่ตามAmมา

รับกรรมDmได้อย่างสาใจจBbริงจริงนี่หรือเราA

เธอBbทำลายหัวใจฉันขาดยับเยินCลง

ไม่มีแA/C#ม้แต่คำลาDmหรือบอกกล่าวสักคำ

ใจฉันที่จมอยู่กัCบเธอ Bb C

เจ็บเจียนแทบขาAsus4ดใจ A

*** เราFก็คงจบลงพร้อมช้ำCจริงจัง

ทนGmระบมปวดใจเพราะรักDmเลือนลาง

ช้ำBbเกินที่จะช้ำ ช้ำCเกินที่จะช้ำ

มันBbเป็นดังบทเรียนที่จดจำC.. เพราะคนอย่าง(Bb)เธอ

( ซ้ำ * , ** , *** )

( ซ้ำ *** , *** )