คำสัญญาที่คิดฮอด ต่าย อรทัย

ฮอดเทศกาลAm เจ้านายหยุดงานGให้เมือบ้านAm

เมือเหยียบดินถิ่นอีสานF เพิ่มแรงฝันG เติมแรงใจ Em

พี่น้องไทบ้านAm ต้อนรับขับขานพอได้สุขใจ Dm

ผู้สาวบ้านนาลากรุงเมืองใหญ่C สิได้กลับไป DmกราบดิEmน

จากเมืองเกิดAm ถิ่นกันดารGอีสานบ้านป่าAm

มาเฮ็ดงานสู้จนเมื่อยล้าF เหมือนเรียนวิชาGปลดหนี้สิน Em

เหนื่อยท้อก็ทนF พอให้คนทางบ้านมีกินDm

สาวบ้านนามาจากดินC ใจยังถวิลGคำที่แม่บอกว่าC

* ประหยัดใช้เอาเด้อG เงินทองAmที่เจ้าหาได้ Em

เก็บไว้หลายหลายF บ่ต้องส่งให้แGม่พ่อดอกหล้าEm

แนวใด๋อยากกินกะกินG เบิ่งแงงเจ้าของAmบ่ต้องห่วงหาDm

แม่กับพ่ออยู่ได้เด้อหล้าAm คือคำห่วงหาDmแม่สั่งลูกGสาว

** สิ้นเทศกาลAm กะพอได้มีแGฮงไปสู้ต่อAm

ได้อ้อมกอดพ่อกันท้อF จำฮอยกันแม่ไGว้กันเหงาEm

ลูกไปก่อนเด้อF หัวใจเอิ้นสั่งบ้านเฮาDm

น้ำตาย้อย คิดนำแล้วเหงาC ลาเด้อบ้านเฮาG จังพ้อCกันใหม่

( ซ้ำ * , ** )