คนดังลืมหลังควาย พุ่มพวง ดวงจันทร์

นึกAmไว้ทุกนาที ถ้าเขาไปได้ดี

แล้วคงไม่มาขี่ควาย

เขาAmนั้นคงแหนงหน่าย

เบื่อนั่งหลังควาย เบื่อเคียวเกี่ยวหญ้าEm

นึกAmไว้ทุกคืนวัน เพียงเดี๋ยวเดียวลืมกัน

ทิ้งกันให้คอยตั้งตา

ไปไAmด้ดีมีค่า ก็ลืมสาวชาวนา คนซื่อชื่อCรวง

* ได้เจอะCคนเล็บแดงแดง

ปากแดงAmแก้มแดงแดงที่ในเมืองหลวงG

ทิ้งให้สาวAmนา นอนGน้ำตาเอ่อทรวงEm

คนซื่อDmชื่อรวงC เขาเลยไม่ห่วงไม่สน

** นึกAmไว้แล้วแล้วเชียว

คำว่าดังตัวเดียว จึงทำให้คนเบี้ยวคน

ลวงAmให้เราหมองหม่น

นี่หรือใจคน พอดังก็ลืมหลังCควาย

( ซ้ำ * , ** )