DGAD
DGAD
ออกDเดินทางตามหาG
ล่าสิ่งAที่คิดว่าขาดD
ยิ่งเดินก็ยิ่งไกลG
เพราะใจไAม่เคยได้อยู่กับตัวD
เสาะหาGช่างยากเย็นA
สิ่งที่เห็นDใยไม่เป็นC#m.. เช่นใจ Bm
ไขว่Gคว้ามากมายAไม่พอเสียที D
* มีแค่นี้มัDนก็ดีมากGตั้งเท่าไหร่
และแค่ไDหนถึงจะมีได้พอGใจสักที
ในวันAที่เรายังได้สูดBmเอาลมหายใจ
เข้าปอดGได้ทอดAปลากิน D
มีเDงินทองจนกองเป็นเขาGลูกใหญ่
ไฉนDใจถึงสุขได้ไม่เท่ากัน
ฉะนั้นGมีอะไรที่มันสำคัญ กว่าการA
ที่ยัBmงได้หายใจเDข้าปอดG
ได้ทอดAปลากิน D
DGAD
DGADD
เสาะหาGไปตั้งมากมายA
และสุดท้ายBmอะไรที่.C#m ได้มา Bm
มีขGองท่วมกายAใจสุขไม่มี D
* มีแค่นี้มัDนก็ดีมากGตั้งเท่าไหร่
และแค่ไDหนถึงจะมีได้พอGใจสักที
ในวันAที่เรายังได้สูดBmเอาลมหายใจ
เข้าปอดGได้ทอดAปลากิน D
มีเDงินทองจนกองเป็นเขาGลูกใหญ่
ไฉนDใจถึงสุขได้ไม่เท่ากัน
ฉะนั้นGมีอะไรที่มันสำคัญ กว่าการA
ที่ยัBmงได้หายใจเDข้าปอดG
ได้ทอดAปลากิน D
ยิ่งDหายิ่งไม่เห็นG
เพราะใจมัAนไม่จำเป็นจะต้องหาD
คนDเดียวที่จะรู้ว่าG
หัวใจเAธออยู่ที่ไหนD
ลองDหยุดคิดGดูสักหน่อยA
ค่อDยๆ ก้มหน้าC#m.. ลงไป Bm
ไม่ใGกล้ไม่ไกลA อกซ้ายนี้เอง
DGDG
DGABmGAD
มีเDงินทองจนกองเป็นเขาGลูกใหญ่
ไฉนDใจถึงสุขได้ไม่เท่ากัน
ฉะนั้นGมีอะไรที่มันสำคัญ กว่าการA
ที่ยัBmงได้หายใจเDข้าปอดG
ได้ทอดAปลากิน D
เสาะหาGไปตั้งมากมายA
และสุดท้ายDอะไร.C#m ที่ได้มา Bm
มีขGองท่วมกายA ใจสุขไม่มี D
D