//
||| ( 2 Times ) * ก็ฉันมันมีแค่เพลง เป็นเรื่องจำเป็น ไม่ค่อยจะมีเวลา ไม่ค่อยสนใจอะไรปล่อยพวกเขาไป ใครอยากจะไปจะมา ตอนว่างฉันก็เล่นเกมดูหนัง หยิบหนังสืออ่านเป็นครั้งเป็นครา แค่ศิลปินทำเพลง จะเอาอะไรเธอเป็นดั่งดวงดารา ไม่ใช่คนดีอะไร เรื่องร้ายก็เคยก็เป็นคนธรรมดา ไม่รู้จักฉันเขาเห็นแค่เปลือก เขาก็พูดไปต่างๆ นาๆ มนุษย์มีร้อยเลห์กลฉันไม่เชื่อใคร ตั้งแต่ลืมตาขึ้นมา บางทีก็ร้อนบางทีก็เย็น มันก็คงเป็นเรื่องธรรมดา หลงเข้าไปในเพลง ฉันโตมาพร้อมกับช่วงทำนอง 15 ฉันเริ่มเขียนเพลง เป็นของตัวเองจากฟังเป็นร้อง เธอคงจะไม่รู้จัก เพราะคนทำเพลงมากมายเป็นก่ายเป็นกอง เธอคงจะไม่ได้ฟัง แค่คนแต่งเพลงเอาคำเรียงเป็นกลอน รักในศิลปะให้ฉันเอาเพลงไปฆ่าใคร no โน้ตในโทรศัพท์มีแต่เนื้อเพลงและก็เป็น goal ตอนผม take กัญชา หัวเราะกับเพื่อนเพราะภาพ slow high อยู่บนอากาศ ตอนเห็นคนด่าผม say ว่า lol เกิดเป็นลูกผู้ชาย ฆ่าได้แต่หยามไม่ได้ my bro มึงแค่เป็นผู้ติดตาม ไม่มีผลงานไม่อยากจะ told ใน bank กูมีกี่บาท ในธนาคารไม่อยากจะโชว์ แต่วันนึงก็ต้องไปจะเป็นยังไงไม่อาจจะ know นั่งทำเพลงในสตู เห็นใครโทรมาไม่อยากจะโทร อังคารออกกำลังกาย วันเสาร์ก็ไป to hit that ball เพื่อนชวนให้ฉันออกไปที่ร้าน ผู้หญิงมากมายจะรอ เธอผู้เดียวสนใจถ้าเป็นคนอื่นผม say ว่า no Yeah I skrt to you ได้เลย my bad bitch ให้เธอ said มาเลยถ้าเกิดว่า Ready บอกกับเขาไปเลย เป็นของฉัน rabbits เธอเชื่อใจได้เลยมีแค่ you baby ทำให้ฉันเขินไปเลย I never had been เธอโคตรจะเกินไปเลยมันโคตรจะ Crazy อย่าสนใจไปเลยมันแค่เรื่อง cash shit แค่เธอโทรมาเลยมันโคตรจะ classic * ก็ฉันมันมีแค่เพลง เป็นเรื่องจำเป็น ไม่ค่อยจะมีเวลา ไม่ค่อยสนใจอะไรปล่อยพวกเขาไป ใครอยากจะไปจะมา ตอนว่างฉันก็เล่นเกมดูหนัง หยิบหนังสืออ่านเป็นครั้งเป็นครา แค่ศิลปินทำเพลง จะเอาอะไรเธอเป็นดั่งดวงดารา ไม่ใช่คนดีอะไร เรื่องร้ายก็เคยก็เป็นคนธรรมดา ไม่รู้จักฉันเขาเห็นแค่เปลือก เขาก็พูดไปต่างๆ นาๆ มนุษย์มีร้อยเลห์กลฉันไม่เชื่อใคร ตั้งแต่ลืมตาขึ้นมา บางทีก็ร้อนบางทีก็เย็น มันก็คงเป็นเรื่องธรรมดา ||| (Till End)
