//
นาฬิกาล่วงเลย ไม่ได้จดจำ ชินและชาเหลือเกินในแต่ละวัน อยู่ในฝันและความเป็นจริง ที่เกิดซ้ำอยู่อย่างนั้น ต่างเป็นเหมือนละคร ไม่มีตอนจบรักเกลียดบอบช้ำ เว้นระยะห่าง เพื่อหวังความต้องการอย่างเดิม * พอกลับมาเจอหน้ากัน ก็หมดในความสำคัญ ที่บอกตัวเองทุกวัน จะดีขึ้นกว่าเดิม เมื่อก่อนที่เคยรักกัน กลับพยายามรับฟัง ไม่เชื่อว่าคนที่เคยร่วมสุข และเคย ร่วมทุกข์ต้องแบกรับมัน อยู่ในฝันและความเป็นจริง ที่เกิดซ้ำอยู่อย่างนั้น ต่างเป็นเหมือนละคร ไม่มีตอนจบรักเกลียดบอบช้ำ เว้นระยะห่าง เพื่อหวังความต้องการอย่างเดิม * พอกลับมาเจอหน้ากัน ก็หมดในความสำคัญ ที่บอกตัวเองทุกวัน จะดีขึ้นกว่าเดิม เมื่อก่อนที่เคยรักกัน กลับพยายามรับฟัง ไม่เชื่อว่าคนที่เคยร่วมสุข และเคย ร่วมทุกข์ต้องแบกรับมัน * พอกลับมาเจอหน้ากัน ก็หมดในความสำคัญ ที่บอกตัวเองทุกวัน จะดีขึ้นกว่าเดิม เมื่อก่อนที่เคยรักกัน กลับพยายามรับฟัง ไม่เชื่อว่าคนที่เคยร่วมสุข และเคย ร่วมทุกข์ ต้องแบกรับมัน ไม่เชื่อว่าคนที่เคยร่วมสุข และเคย ร่วมทุกข์ต้องแบกรับมัน ต้องแบกรับมัน ต้องแบกรับมัน (ต้องแบกรับมัน) ไม่เชื่อว่าคนที่เคยร่วมสุขและเคย ร่วมทุกข์ต้องแบกรับมัน
