จำได้หม้าย พาย คอนเฟลก

ระGยะทางทำให้เBmรา

ต้องห่างไกลAmหลายลูกเขาบดบังตาD

งานGเดือน 10 ก็ไม่เห็นBmมา

ไม่รู้ว่าAmเธอไม่ว่างหรือลืมกันD

สัญญาAmกับน้องได้หม้ายBm

ว่าจะไม่ลืมCสาวใต้คนนี้ D

สัญญาAmกับน้องอีกที Bm

ว่าจะไม่มีใCครเข้ามาแทนD

* เป็นพันพรือมั้งหลาวGคนปราณู Em

คิดถึงจังหู้จCากคนปราณี D

ยังรักกันเหมือนเดิมGใช่หม้ายคนดี Em

ช่วยแหลงอีกทีใCห้หายข้องใจ D

คนมันหวังเหวิดG เกิดพี่มีใครEm

น้องอยู่เมืองใต้Amม่ทีทำพรือD

อย่าไปหลงกรุงGเหมือนคนเขาลือEm

ที่เคยจับมือAmสัญญากันไว้ D

จำได้หม้ายGพี่.. D

สัญญาAmกับน้องได้หม้ายBm

ว่าจะไม่ลืมCสาวใต้คนนี้ D

สัญญาAmกับน้องอีกที Bm

ว่าจะไม่มีใCครเข้ามาแทนD

* เป็นพันพรือมั้งหลาวGคนปราณู Em

คิดถึงจังหู้จCากคนปราณี D

ยังรักกันเหมือนเดิมGใช่หม้ายคนดี Em

ช่วยแหลงอีกทีใCห้หายข้องใจ D

คนมันหวังเหวิดG เกิดพี่มีใครEm

น้องอยู่เมืองใต้Amม่ทีทำพรือD

อย่าไปหลงกรุงGเหมือนคนเขาลือEm

ที่เคยจับมือAmสัญญากันไว้ D

จำได้หม้ายGพี่.. Em

ที่เคยจับมือAmสัญญากันไหว.. D

ว่าจะไม่เปลี่ยนGไป