CAmBbF
CAmDmFG
หลอกCกันพอหรือยัง เกือบจะฝังAmใจลงทั้งเป็น
เธอFทำไม่เห็นGว่าเธอมีเขาFสำคัญ C
แล้วFก็ยังถามGว่าใจอีกนั้นF เป็นไง C
ปล่อยCเธอเดินหายไป
จากจุดหมายAmปลายทางแข่งขัน
รู้ถึFงคำว่าแพ้นั้Gนเป็นที่ฉันFมันจนC
รู้ถึFงคำว่าจนGน่ากลัวขยะแขยงFเพียงใด C
ปล่อยความช้ำAmให้มันทะลักทะล้นCมา
ออกจากตาGที่ใจเก็บไว้มาเนิ่นAmนาน
ใจไCม่ด้านพอ ใจไม่ด้านพอG
อยากจะคิดAmว่าเขาคนนั้นมีด้อยCกว่า
อยากปิดตาGไม่รู้ไม่เห็นไม่เข้าAmใจ
ใจไCม่ด้านพอ ใจไม่ด้านพอG
* เสียCทุกอย่างAmมามากแล้วDmช่างมันG
เสียDmน้ำตาGก็เท่านั้นCช่างใจ Am
ใครจะรู้ Cใครจะเห็นAm
ข้างในนั้Dmนเป็นเช่นไร G
มันแหลกรานC.. F G
CAmDmFG
AmCDmAmCG
ปล่อยความช้ำAmให้มันทะลักทะล้นCมา
ออกจากตาDmที่ใจเก็บไว้มาเนิ่นAmนาน
ใจไCม่ด้านพอ ใจไม่ด้านพอG
อยากจะคิดAmว่าเขาคนนั้นมีด้อยCกว่า
อยากปิดตาDmไม่รู้ไม่เห็นไม่เข้าAmใจ
ใจไCม่ด้านพอ ใจไม่ด้านพอG
* เสียCทุกอย่างAmมามากแล้วDmช่างมันG
เสียDmน้ำตาGก็เท่านั้นCช่างใจ Am
ใครจะรู้ Cใครจะเห็นAm
ข้างในนั้Dmนเป็นเช่นไร G
มันแหลกลาญC..
* เสียCทุกอย่างAmมามากแล้วDmช่างมันG
เสียDmน้ำตาGก็เท่านั้นCช่างใจ Am
ใครจะรู้ Cใครจะเห็นAm
ข้างในนั้Dmนเป็นเช่นไร Gมันแหลกลาญ
CCCC
* เสียCทุกอย่างAmมามากแล้วDmช่างมันG
เสียDmน้ำตาGก็เท่านั้นCช่างใจ Am
ใครจะรู้ Cใครจะเห็นAm
ข้างในนั้Dmนเป็นเช่นไร GมันแหลกลาญC