สองขีดอ้ายพอรับไหวA#
แต่สองใจรัCบบ่ได้ดอกนางDm
เมื่อคนที่เดินร่วมทางA#
หักหลังกันCแบ่งใจเป็นสองF
ATK ขึ้น 2 ขีดC อ้ายบ่หวั่นไหวAm
เท่าได้รู้ข่าวDm ว่าตกเป็นตัวสำรอง
สองแก้มGmที่อ้ายเคยหอม
ถูกเขาครอบครอA#งแล้วบ้อCคนดี F
Dm|Am|GmC|Dm
สองขีดพอรักษาได้ Dm
แต่สองใจหAmมอใด๋สิรักDmษา
อ้ายหมดหนทางเยียวยาA#
ฮู้บ่น้องหล่าCแทบหยุดหายFใจ
คบกันมาหลายปี Am
เจ้าคือฮักแท้ที่อ้ายมั่นใจ Dm
หรือเขาหล่อรวยโอนไว F
เจ้าจึงเทใจใCห้เขาไปคFรอง
เจ็บGmป่วยไข้ยังพอมีทางรักษาAm
อาการโคม่าA#ยังมีเCครื่องช่วยหายFใจ
น้องหล่าคนดีมื้Amอนี่คือเปลี่ยนแปรDmไป
เจ้าเลือกเขาผู้มาใหม่F
สี่ห้องหัวใจใCห้เขาดูแลF.. C
* สองขีดอ้ายผ่านมาได้ Dm
แต่สิตายAmเมื่อเจ้าเอ่ยคำDmลา
อาการคล้ายคนป่วยโคม่าA#
เมื่อน้องหล่าCปันใจให้เขาF
ได้สี่สิบดีกรี Amมาเป็นยาดี พอช่วยบรรDmเทา
พอได้ลบความทรงจำเก่าFๆ
พอได้ลืมเจ้าC ยามคึดฮอดหลาFยๆ
Am|Dm|Am|Dm
A#C|AmDm|A#C|F
สองขีดCพอรักษาได้ Dm
แต่สองใจหAmมอใด๋สิรักษาDm
อ้ายหมดหนทางเยียวยาA#
ฮู้บ่น้องหล่าCแทบหยุดหายFใจ
คบกันมาหลายปี Am
เจ้าคือฮักแท้ที่อ้ายมั่นใจ Dm
หรือเขาหล่อรวยโอนไว F
เจ้าจึงเทใจใCห้เขาไปคFรอง C
* สองขีดอ้ายผ่านมาได้ Dm
แต่สิตายAmเมื่อเจ้าเอ่ยคำDmลา
อาการคล้ายคนป่วยโคม่าA#
เมื่อน้องหล่าCปันใจให้เขาF
ได้สี่สิบดีกรี Amมาเป็นยาดี พอช่วยบรรDmเทา
พอได้ลบความทรงจำเก่าFๆ
พอได้ลืมเจ้าC ยามคึดฮอดหลาFยๆ
ได้สี่สิบดีกรีมAmาเป็นยาดี พอช่วยบรรDmเทา
วาสนาอ้ายได้เคียงคู่ขวดเหล้าF
วาสนาเขาC.. ได้เคียงคู่เFธอ
