F|C|Dm|C( 2 Times )
ทุกFๆ ครั้งที่ฉันนั้นมองขึ้นไปบCนขอบฟ้า
ฉันDmก็เห็นแต่หน้าของเธอรู้ไหมCแม่กานดา
คิดFฮอดเธอนั้นเหลือเกินมื้อนี้เCลยโทรหา
อยากDmเห็นหน้า ของเจ้าCตลอดเวลา
อ้ายFก็ฮู้โตดีว่าอ้ายเป็นได้แCค่คนคั่นเวลา
คงDmบ่มีปัญญาที่จะดึงให้เCจ้าลงมาจากฟ้า
ย้อนFเจ้าอยู่เทิ่งบนนั้นC อยู่เคียงคู่เทวดา
เจ้าDmคงบ่แนมลงมาCให้เปลืองสายตา
เจ้าFนางฟ้า อ้ายแค่หมาC ที่คอยนั่งแยงแก้วตา
อ้ายDmอยู่ดิน เจ้าอยู่ฟ้าC คงบ่มีวันเคียงคู่กัน
จะFต้องรอ เป็นสิบปี Cคงบ่มีมื้อนั้น
มันDmกะต้อง เป็นแบบนี้ Cไปจนชั่วนิรันดร์
เพราFะว่าดิน นั้นกับฟ้าC มันห่างกันเกินจะฝัน
อ้ายDmคนนี้ ต้องยอมรับC เพราะมันเป็นเวรและกรรม
ในคFวามจริง ไม่ใช่ฝันC เราไม่มีวันได้คู่กัน
เราDmเห็นดี ด้วยกับเธอC ที่ได้เจอคนในฝัน
F|C|Dm|C( 2 Times )
โอ.. ที่เธอได้เจอคนในฝัน
แล้วFถ้าหากวันหนึ่งC ตัวเขานั้นทิ้งเธอไป Dm
อยากให้เธอลองC มองมาที่ฉันจะได้ไหม
แล้วFฉันยังคงรอเธอC อยู่ตรงที่เดิมไม่ไปไDmหน C
แล้วFมันจะไม่มีใครC มาทำให้ใจฉันเปลี่ยนไป Dm
เพราะทั้งสี่ห้องใจ Cฉันก็มอบให้เธอไปแล้วไง F
ก็เธอไม่ชอบให้ทำไง Cเธอไม่มีฉันอยู่ในใจ Dm
ฉันเองก็คงต้องทำใจ Cและต้องมองเธอเดินจากไป
ฉันFจะไม่โกรธเธอCแล้วโทษฟ้าและดินDm
เพราะในความเป็นจริงC เธออยู่ฟ้าฉันอยู่ดินF
ถึงฉันจะมีปีกบินC ฉันคงจะบินไม่ถึงเธอDm
ฉันทำได้เพียงแค่รอเธอC ฉันรอเธอมาแลเหลียว
ใจจFริงฉันก็ CอยากจะลืมเธอแทบตายDm
นี่ตัวฉันแค่คิดC ก็เหมือนหัวใจจะสลายF
สมองกับใจฉันC มันสั่งให้รอเธอต่อไป Dm
ว่าต้องมีสักวันC วันที่ฟ้านั้นเป็นใจ
คำFว่ารักคำเดียวเท่านั้นC
ที่มันทำให้ฉันไม่อยากไปไหนDm
ถึงแม้ว่าตัวเธอนั้นC
จะอยู่ไกลสุดแสนไกลF
ฉันจะขอรอเธอที่เดิมC
แบบนี้ไม่ไปไหนDm.. C
F|C|Dm|C
แบบนี้ไม่ไปไหน..
แล้วFถ้าหากวันหนึ่งC ตัวเขานั้นทิ้งเธอไป Dm
อยากให้เธอลองC มองมาที่ฉันจะได้ไหม
เพราะFฉันยังคงรอเธอC อยู่ตรงที่เดิมไม่ไปไDmหน C
แล้วFมันจะไม่มีใครC มาทำให้ใจฉันเปลี่ยนไป Dm
เพราะทั้งสี่ห้องใจ Cฉันก็มอบให้เธอไปแล้วไง F
ก็เธอไม่ชอบให้ทำไง Cเธอไม่มีฉันอยู่ในใจ Dm
ฉันเองก็คงต้องทำใจ Cและต้องมองเธอเดินจากไป
F|C|Dm|C
ฉันต้องมองเธอเดินจากไป..
