อวยพรย้อนจำเป็น x จาร ลี

| ( 2 Times ) เฮ็ดเวียกโค้งสิแล้ว เหื่อไหลไคลย้อยเมื่อยหลาย มัวแต่ขึ้นจากนาใหม่ๆ กำลังสิเอนกายนอนคักๆ หูพัดได้ยินเสียงหมอลำดังก้อง แม่นบุญงานอีหยัง คือเป็นตะม่วนแท้หนออยากฮู้จัก เลยหย่างอะส้นต้นตอฮ้องม่วน จนพ้อขบวนเจ้าบ่าว เพิ่นโฮ่ฮ้องฟ้อนมาแต่ไกล แม่นเพิ่นมาขอแต่งลูกสาวผู้ใด๋ คือบ่มีไผมาเว้าพื้นสู่ฟังแหน่ อยากเห็นหน้าเด้ เจ้าสาวแฟนเพิ่นคือสิผู้งามแท้ๆ อุตส่าห์ลี่เบิ่ง กะยังบ่หวิดคนแว มาชวนเฮาเข้าไปแฮ และแอ้มเปะไปงานเพิ่น บัดพอแต่ได้เห็นหน้า ฝ่ายเจ้าสาวอ้ายโลดตกใจตื่น แขนล้าขาหล่อยมันเบิดแฮงสิยืน ที่แท้แม่นเพิ่นมาแต่งผู้สาวเก่า * เฮาเลยได้รับเกียรติ อันเสื่อมคุณค่า เจ็บยังขายขี้หน้า คนเป็นตำแหน่งที่เจ้าบ่ได้เรียนเชิญ แต่ว่าอ้ายหักบังเอิญ เสนอหน้าย่างมาเจ็บ แบบบ่เท่ดอกคือว่า ยืนงงๆ แล้วฝืนยิ้มเฮ็ดคือบ่ได้เป็นหยัง กลั้นใจไปผูกแขนอวยพรให้น้องหล่า จงมีแต่ความสุข ฮักกันอย่าฮ้างปล่อยป๋า อ้ายดีใจนำเด้อหล่า เว้าสำนี้ล่ะอ้ายกะสิขอลา กลับไปนอนฮ้องไห้.. บัดพอแต่ได้เห็นหน้า ฝ่ายเจ้าสาวอ้ายโลดตกใจตื่น แขนล้าขาหล่อยมันเบิดแฮงสิยืน ที่แท้แม่นเพิ่นมาแต่งผู้สาวเก่า * เฮาเลยได้รับเกียรติ อันเสื่อมคุณค่า เจ็บยังขายขี้หน้า คนเป็นตำแหน่งที่เจ้าบ่ได้เรียนเชิญ แต่ว่าอ้ายหักบังเอิญ เสนอหน้าย่างมาเจ็บ แบบบ่เท่ดอกคือว่า ยืนงงๆ แล้วฝืนยิ้มเฮ็ดคือบ่ได้เป็นหยัง กลั้นใจไปผูกแขนอวยพรให้น้องหล่า จงมีแต่ความสุข ฮักกันอย่าฮ้างปล่อยป๋า อ้ายดีใจนำเด้อหล่า จบสำนี้ล่ะอ้ายกะสิขอลา * เฮาเลยได้รับเกียรติ อันเสื่อมคุณค่า เจ็บยังขายขี้หน้า คนเป็นตำแหน่งที่เจ้าบ่ได้เรียนเชิญ แต่ว่าอ้ายหักบังเอิญ เสนอหน้าย่างมาเจ็บ แบบบ่เท่ดอกคือว่า ยืนงงๆ แล้วฝืนยิ้มเฮ็ดคือบ่ได้เป็นหยัง กลั้นใจไปผูกแขนอวยพรให้น้องหล่า จงมีแต่ความสุข ฮักกันอย่าฮ้างปล่อยป๋า อ้ายดีใจนำเด้อหล่า จบสำนี้ล่ะอ้ายกะสิขอลา กลับไปนอนฮ้องไห้..