E|C#m|A|B
ไม่เห็นจะต้องอายEเลย ถ้าอยากจะร้องC#mไห้
ไม่ต้องไปทนกลั้นAไว้ กับการเสียน้ำBตา
ตอนนี้ถ้ามันเสียEใจ อย่าไปกลัวเสียC#mหน้า
ต่อให้ใครจะมองAมา ก็เรื่องของเขาB
จะเกียรติยศAอะไรอีก
จะแบกศักดิ์ศรีอG#mะไรหนักหนา
ในเมื่อไม่เหลือAอะไรที่ทำได้แล้วนี่นาB
* ก็แค่ร้อEง.. ร้องF#mเหมือนจะเป็นAจะตาย
ร้องให้น้ำE.. ตาF#mไหลลงมาAเป็นสาย B
ยิ่งปวดร้าวC#mแค่ไหนG#m ใจสลายAเท่าไหร่ G#m
ก็จงร้องF#mไห้ออกมาB
ไม่เห็นจะอ่อนแอเEลย ก็แค่การร้องC#mไห้
จะแข็งแรงสักปานAใด
ถ้าไม่ไหวก็อย่าฝืนBเลย
จะเกียรติยศAอะไรอีก
จะแบกศักดิ์ศรีอG#mะไรหนักหนา
ในเมื่อไม่เหลือAอะไรที่ทำได้แล้วนี่นาB
* ก็แค่ร้อEง.. ร้องF#mเหมือนจะเป็นAจะตาย
ร้องให้น้ำE.. ตาF#mไหลลงมาAเป็นสาย B
ยิ่งปวดร้าวC#mแค่ไหนG#m ใจสลายAเท่าไหร่ G#m
ก็จงร้องF#mไห้ออกมาB
ใครจะเย้ยA ปล่อยเขา นี่มันแผลE ของเราC#m
ไม่มีใครAช่วยเรา ไม่เป็นไร E C#m
แต่มันจะมีสัAกวัน ที่เธอนั้นG#mพ่ายแพ้
มันก็แค่.F#m. ร้องไห้.B.
E|F#m|A|A
E|F#m|A|C#m
C#m|C#m|A|G#m
F#m|F#m|C|D
* ก็แค่ร้อEง.. ร้องF#mเหมือนจะเป็นAจะตาย
ร้องให้น้ำE.. ตาF#mไหลลงมาAเป็นสาย B
ยิ่งปวดร้าวC#mแค่ไหนG#m ใจสลายAเท่าไหร่ G#m
ก็จงร้องF#mไห้ออกมาB
เท่านั้นE.. เท่านั้นA..
