BmF#m|GEm( 4 Times )
คงเป็นปรัศนี Bmที่ไม่ควรจะรู้
นี่มันเรื่องอะไร ที่ฉันเข้ามาสู่
กลายเป็นปริศนา ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้
แต่ฉันเองก็ยังยอม ยอมให้วังวนนี้ยังอยู่
หวาBmนปาน น้ำตาลจะกลืนAกิน
น่าEmยินดีใช่ไหม
รักBmหลง จนแทบจะกลืนAกัน
ช่างEmน่าประทับใจ
สองBmมือ ที่เธอประคองAฉัน
มันEmควรจะปลอดภัย
หัวBmใจ มันติดแค่นิดGเดียว
ฉันเป็นของเธอคนเดียว
คนที่B/Ebเท่าไหร่ โEอ.. B
เธอเอามือฉันไปทับรอย
ใคB/Ebรคนไหน โEอ.. B
ผิดใช่ไหมที่ฉันดันรู้B/Ebทัน
การทับซ้อนEพื้นที่ความสัมBพันธ์
เธอต้องการจะมี G
ความรักมากมายแค่ไหนกันA
ที่ตรงนี้จึงไม่ได้มีแค่ ฉัน
BmF#m|GEm( 2 Times )
เสียงBmเพลง ที่เราฟังด้วยAกัน
คนEmในนั้นเป็นใคร
ที่ใBmด ที่เธอนั้นชอบAไป
ไปกัEmบฉันหรือเขา
ภาพBmจำ ของคนในฝันAเธอ
คงไม่ไEmด้มีแค่เรา
กลบBmเกลื่อน เท่าไรยังเหลือGแรเงา
แล้วฉันเป็นของเธอคนเดียว
คนที่B/Ebเท่าไหร่ โEอ.. B
เธอเอามือฉันไปทับรอย
ใคB/Ebรคนไหน โEอ.. B
ผิดใช่ไหมที่ฉันดันรู้B/Ebทัน
การทับซ้อนEพื้นที่ความสัมBพันธ์
เธอต้องการจะมี G
ความรักมากมายแค่ไหนกันA
ที่ตรงนี้จึงไม่ได้มีแค่ฉัน
ได้โปรดชัดเจนเสียที G
ไม่งั้นAก็ปล่อยฉันไป Bm
ปล่อยให้ฉันAได้ไปใช้เGวลา
กับคนAที่เขาไม่เคยBmไปไหน
คนAที่ยังรอฉันอยู่ Gคนที่ฉันควรใส่ใF#mจ
แต่ที่ยังเสียFdimเวลากับเธออยู่อย่างนี้ E
เราคงไม่ได้ดีกว่ากันเท่าไหร่
Bm( 4 Times )
G|F#m|Bm|Bm
G|F#m|Bm|Bm
G|F#m|Bm|Bm
G|G|A|A
คงเป็นปรัศนีB/Eb ที่ไม่ควรจะรู้ E B
นี่มันเรื่องอะไรB/Eb ที่ฉันเข้ามาสู่ E B
กลายเป็นปริศนB/Ebา ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ E B
แต่ฉันเองก็ยังยอมGให้วังวนนี้ยังอยู่ โว้.. A
ฉันเป็นของเธอคนเดียว
คนที่B/Ebเท่าไหร่ โEอ.. B
เธอเอามือฉันไปทับรอย
ใคB/Ebรคนไหน โEอ.. B
ผิดใช่ไหมที่ฉันดันรู้B/Ebทัน
การทับซ้อนEพื้นที่ความสัมBพันธ์
เธอต้องการจะมี G
ความรักมากมายแค่ไหนกันA
ที่ตรงนี้จึงไม่ได้มีแค่ฉัน
คงเป็นปรัศนีB/Eb ที่ไม่ควรจะรู้ E B
นี่มันเรื่องอะไรB/Eb ที่ฉันเข้ามาสู่ E B
ผิดใช่ไหมที่ฉันดันรู้B/Ebทัน
การทับซ้อนEพื้นที่ความสัมBพันธ์
ฉันต้องการจะมี G
ความรักมากมายแค่ไหนกันA
ที่ตรงนี้จึงไม่ได้มีแค่..
คงเป็นปรัศนี Bmที่ไม่ควรจะรู้
นี่มันเรื่องอะไร ที่สองเราทนอยู่
กลายเป็นปริศนาไปเพื่ออะไรไม่รู้
เราควรจบกันตรงนี้ แล้วต่างคนต่าง อยู่
