
ฉันเหมือนหนังสือที่เธอไม่อ่าน ถนนที่เธอไม่ผ่าน ธนาคารที่เธอไม่ฝาก แว่นตาที่เธอไม่ถ่าง เหมือนกระถางที่เธอไม่เคยปลูก ต้นไทรที่เธอไม่เคยขูด น้ำหวานที่เธอไม่เคยดูด น้ำหอมที่เธอไม่สูด เหมือนเป็นพริก แต่เธอน่ะกินไม่เผ็ด ถ้าเธอนั่งร้อยมาลัยฉันเป็นดอกไม้ที่เธอไม่เด็ด เหมือนของเล่นที่เธอนั้นหน่าย เหมือนหมอนข้างที่เธอไม่ก่าย เป็นกระสอบทรายที่เธอคิดว่าไม่เจ็บ เป็นตั๋วรถเมล์ที่เธอไม่เก็บ * โอ้ว.. ฉันเหมือนเป็นลูกปิงปอง ไม่เคยมีใครต้องการตบไปตบมากระเด็นกระดอน เหมือนละครที่มันน้ำเน่า เหมือนเสื้อผ้าที่เธอว่าเก่า เหมือนกับเกลื้อนที่เธอไม่เกา ฉันเหมือนทุกสิ่งที่เธอไม่เอา ** ถ้าวันนี้ไม่มีฉัน มันจะดีกว่าเดิมไหม ตายคงไม่มีใครสน ลืมมันไปเถอะ คนอย่างฉันน่ะมันไม่ค่อยสำคัญเท่าไร ไม่มีค่า *** ลืมว่าเคยอยู่ตรงนี้ ลืมว่าดีสักแค่ไหน ลืมเถอะไม่ต้องเก็บไว้ ลืมมันไปเถอะลืม ให้ลบให้เลือนให้ลางหายไปจากใจ ไม่ค่อยสำคัญเท่าไร โย่ว.. ฉันเหมือนกับผักอยู่ข้างจาน จ่าเฉยอยู่ข้างทาง เหมือนโฆษณา Youtube ที่คนเค้าบอกว่าน่ามคาน เหมือนมารมาดักปล้น เหมือนคนในผับมาจับก้น เหมือนคนจรจัดมาขอข้าว เหมือนกับรองเท้าที่กัดส้น เห้ยย่ะ ฉันเป็นทุกสิ่งในโลกที่ไม่สำคัญ ถ้าเธอน่ะเป็นเครื่องบินฉันคงเป็นหมาที่เห่าทุกวัน ถ้าหากมันเป็นอย่างนี้ก็อยู่ห่างๆกันเลยละกัน ถ้าเกิดว่าอยากให้เธอสนใจฉันคงไม่จ้างเธอวันละพัน เหมือนเปิดมาเจอรายการเดินหน้าประเทศใคร? ถ้าฉันเป็นรัฐบาลเธอคงออกจากประเทศไป เหมือนเธอจะใส่เกาะอกแต่ว่าฉันดันเป็นสายเสื้อใน คงเหมือนกับพุดเดชอุดมที่คนชอบถามว่าทำเพื่อใคร ( ซ้ำ * , ** , *** , ** , *** ) | | | ( 2 Times )