Cm
มีCmนิทานเรื่องเก่า ฟังเล่าA#กันสืบต่อมาD#
พ่อใหญ่CmวัยชราFm อยู่ปลายนาGmมีลูกมากมายCm
กินข้าวCmจากหม้อเดียวกัน แต่ทุกวันFทะเลาะวุ่นวายCm
ไม่มีใครยอมให้ใครFm ผิดใจกันเป็นประจำCm
โอCm... โอD#... ผิดFmใจกันเป็นGmประจำCm
พ่อชราCm แสนห่วง วันล่วงA#และผ่านเลยไปCm
ยิ่งเหนื่อยA#ในหัวใจFm ออกอุบายGmจะสอนสั่งคำCm
จึงเรียกCmลูกลูกเข้ามา ให้ไปหาFไผ่มาสักลำCm
เลือกไผ่ชนิดงามงามFm หนึ่งคนGmหนึ่งลำเหมือนกันCm
โอCm... โอD#... หนึ่งคนFmหนึ่งลำGmเหมือนกันCm
แล้วA#พ่อก็หยิบไผ่งาม มาหักกลางลำCmให้ลูกจำไว้
ให้ลูกCmลองหักไผ่ดูCm ลูกลูกจึงรู้ว่าหักง่ายดาย
หนึ่งลำCmสองลำผ่านไปFm ลำแกร่งCmแข็งแรงเท่าใดFm
ถ้าอยู่เดียวดายCmก็ไร้แฮงต้านทาน
แล้วพ่อA#ก็หยิบเชือกมาCm มัดไผ่แน่นหนาA#ให้อยู่รวมกันCm
ให้ลูกA#ลองหักอีกทีCm สุดแรงที่มีก็บ่สะท้าน
พ่อบอกCmถ้าเราฮักกันFm
เมื่อไผ่Cmอยู่ฮวมกอกันFm ก็ไม่มีวันGmจะถูกทำลายCm
Cm|Cm
ฟังนิทานCmเรื่องเก่า ที่เล่าA#กันสืบต่อมาD#
น่าจะถึงCmเวลาFm ก้าวเข้ามาGmเพื่อร่วมแรงใจCm
ร่วมถิ่นCmแผ่นดินเดียวกัน แต่ทุกวันFทะเลาะเพื่อใครCm
แบ่งพรรคแบ่งพวกทำไมFm แบ่งไปก็ไทยบอบช้ำCm
โอCm... โอD#... แบ่งไปFmก็ไทยGmบอบช้ำCm
พวกเฮาเป็นCmเหมือนไผ่ หักง่ายA#ถ้าแตกกอกันCm
ป้อเหนื่อยล้ามานานFm กับความฝันGmที่เฝ้าเพียรทำCm
ดึงเชือกCmด้วยแรงแห่งใจ อยากฮื้อไทยFเป็นกอบเป็นกำCm
บ่อยู่ต่างคนต่างลำFm ตรากตรำGmเพื่อฮ้อยเป็นกอCm
โอCm... โอD#... ตรากตรำFmเพื่อร้อยGmเป็นกอCm
* มัดไทยCmไม่ให้ร้าวฉาน พ่อสร้างมานานให้เราสานต่อ
มัดใจให้เป็นไผ่รวมกอFm สามัคคีเพื่อพ่อA#จะได้วางใจ Cm
( ซ้ำ * )
