//
รู้ว่าเธอไม่อยู่แล้วฉันก็เข้าใจ ก็มีบางที ที่ยังหวั่นไหว ไปคิดขอเธอให้กลับมา ไห้อยู่สุคืน ทนฝืนบ่ไหว ที่เราต้องไกลคงไม่ได้เจอ ภายในใจเป็นล้านคำ ที่ยังไม่ได้บอกเธอ อยู่ดีๆ เธอไปไม่บอกฉัน * เธอไปไม่ลา ไม่ลาสักคำ มีคนที่ช้ำให้รักที่พัง มันยังคิดถึงเธอ ในทุกคืนวัน และยังหวังว่าเธอนั้นจะกลับมา ทำใจไม่ได้ ไม่ได้สักวัน ต้องเจ็บทุกครั้งที่คิดถึงมัน ทำให้ต้องเสียใจ ที่ต้องรับมัน อยากจะลืมให้เธอหายไปจากฉัน แต่ทำไม่ได้เลย ฮู้อยู่ต้องกินน้ำตา อยู่ร่ำไป ต้องทรมาน จนฮักมื้อได๋ โอ้ยใจ บ่ปล่อยวาง ไห้อยู่สุคืน ทนฝืนบ่ไหว ที่เราต้องไกลคงไม่ได้เจอ ภายในใจเป็นล้านคำ ที่ยังไม่ได้บอกเธอ อยู่ดีๆ เธอไปไม่บอกฉัน * เธอไปไม่ลา ไม่ลาสักคำ มีคนที่ช้ำให้รักที่พัง มันยังคิดถึงเธอ ในทุกคืนวัน และยังหวังว่าเธอนั้นจะกลับมา ทำใจไม่ได้ ไม่ได้สักวัน ต้องเจ็บทุกครั้งที่คิดถึงมัน ทำให้ต้องเสียใจ ที่ต้องรับมัน อยากจะลืมให้เธอหายไปจากฉัน แต่ทำไม่ได้เลย ใจเอ๋ยใจ จักเป็นจั่งได๋ เป็นหยังต้องเจ็บ นี่บ๋อความเสียใจ ที่เจ้าถิ่มไว้ให้อ้ายต้องเจอ มันบ่ยอมรับความจริง ว่าวันนี้ทุกๆ สิ่งบ่คือเก่าแล้ว.. ตั้งแต่วันที่เจ้าไป บ่มีเลยบอกฮ้องไห้ จนแทบขาดใจ ฮู้บ่.. ว่าอ้ายทำใจบ่ได้ ยังลืมบ่ได้.. * เธอไปไม่ลา ไม่ลาสักคำ มีคนที่ช้ำให้รักที่พัง มันยังคิดถึงเธอ ในทุกคืนวัน ได้แต่หวังว่าเธอนั้นจะกลับมา ทำใจไม่ได้ ไม่ได้สักวัน ต้องเจ็บทุกครั้งที่คิดถึงมัน ทำให้ต้องเสียใจ ที่ต้องรับมัน อยากจะลืมให้เธอหายไปจากฉัน เธออยู่ที่ไหนไม่เคยได้ข่าว จะยังคิดถึงฉันบ้างหรือเปล่า มันร้องไห้ทุกที ที่คิดเรื่องเก่า ว่าเรานั้นยังคงรักกันใช่ไหม * ทำใจไม่ได้ ไม่ได้สักวัน ต้องเจ็บทุกครั้งที่คิดถึงมัน ทำให้ต้องเสียใจ ที่ต้องรับมัน อยากจะลืมให้เธอหายไปจากฉัน แต่ทำไม่ได้เลย ทำไม่ได้เลย.. ทำไม่ได้เลย หากฉันได้เจอเธออีกครั้ง อยากสิซบไปที่อ้อมกอดนั้น ให้มันหายเสียใจเรื่องวันนั้น ที่เจ้าไปบ่ลา
