เจ็บจักเถื่อแล้วหล่า
จำจักเถื่อแหน่เถาะ
อย่าให้เขาเอาเฮาไปเป็นของเล่นเด้อ…
Am|Em|F|G( 2 Times )
บ่คิดเลยAmว่าเจ้าสิเป็นคนแบบนี้ Em
เป็นเพราะอ้ายFมันยังบ่ดีหรือว่าจังได๋ G
จากที่เคยAmเว้าจาตอนนี้กะเริ่มห่างEmหาย
มามื้อนี้เFจ้าเอาผู้ได๋มาย้ำGยี
มันเจ็บคักAmอิหลีตอนนี้เริ่มบ่ไหวEm
มันอึดอัดFในจนเว้าบฮู้เGรื่อง
มันแอบเคืองAmเจ้าอยู่เบิ่งเจ้าเฮ็ดกับอ้ายEm
มันอยากอายFเพราะหมู่มันล้ออยู่สูมื้อG
ต่อให้ดี.F. สำได๋ G
ต่อให้ตายEmกะบ่ได้ใจเจ้าดอกAm
คนที่ได้กอดF คงเป็นเขาG
คนที่เหงาEmนั่งกินน้ำตากะคืออ้ายAm..
* หน้าAmอ้ายหงอยคือหมา
มื้อEmที่เจ้าบอกว่า
บ่ไFด้คึดอีหยังนำอ้ายGจักหน่อยเด้หล่า
กะAmโตเฮามันปึก ที่ไEmปคึดนำเขา
แล้วFสุดท้ายกะเซาฮ้องไห้ G
ฟูมฟายคือเด็กน้อย
เจ็บAmจักเถื่อแล้วหล่า
จำEmจักเถื่อแหน่เถาะ
อย่าFให้เขาเอาเฮาไปเป็นGของเล่นเด้อ
Am|Em|F|G( 2 Times )
ต่อให้ดี.F. สำได๋ G
ต่อให้ตายEmกะบ่ได้ใจเจ้าดอกAm
คนที่ได้กอดF คงเป็นเขาG
คนที่เหงาEmนั่งกินน้ำตากะคืออ้ายAm..
* หน้าAmอ้ายหงอยคือหมา
มื้อEmที่เจ้าบอกว่า
บ่ไFด้คึดอีหยังนำอ้ายGจักหน่อยเด้หล่า
กะAmโตเฮามันปึก ที่ไEmปคึดนำเขา
แล้วFสุดท้ายกะเซาฮ้องไห้ G
ฟูมฟายคือเด็กน้อย
เจ็บAmจักเถื่อแล้วหล่า
จำEmจักเถื่อแหน่เถาะ
อย่าFให้เขาเอาเฮาไปเป็นGของเล่นเด้อ
Am|Em|F|G
* หน้าAmอ้ายหงอยคือหมา
มื้อEmที่เจ้าบอกว่า
บ่ไFด้คึดอีหยังนำอ้ายGจักหน่อยเด้หล่า
กะAmโตเฮามันปึก ที่ไEmปคึดนำเขา
แล้วFสุดท้ายกะเซาฮ้องไห้ G
ฟูมฟายคือเด็กน้อย
เจ็บAmจักเถื่อแล้วหล่า
จำEmจักเถื่อแหน่เถาะ
อย่าFให้เขาเอาเฮาไปเป็นGของเล่นเด้อ
Am|Em|F|G
Am|Em|F|G|Am
