ได้ส่ำนี้ - นาย พีรพล

กะมันสมแล้วหนอวาสนาส่ำนี้ สิเอาดีทางได๋กะบ่ได้ไปต่อ สมแล้วหนอความฮัก บ่ต้องไปคึดพ้อ ดีบ่พอพอสิยอมรับได้ เฮาเจียมตัวเสมอ บ่กล้าไปรั้งไผ ให้หมดจมกับใจที่ฮ้างๆ เน่า สถานภาพงานบ่คู่ควรนวลเจ้า อย่าสิเอาชีวิตมามตกต่ำย่ำดิน พาเจ้าตากแดด พาเจ้าตากฝน คั่นสิอดทนอยู่ไปกะทุกข์ยาก ยังขี่มอไซค์คันเก่า ชีวิตอนาถา เจ้าบอกว่า.. มันบ่คู่ควร * ย้อนข่อยพาเจ้ามาลำบากแม่นบ่ ให้เจ้าพบพ้อกับความทุกข์ยาก บืนลมบืนตาย กับความลำบาก ย้อนว่าเฮาบ่มั่งมีคือเขา ย้อนข่อยดึงเจ้าลงมาไว้ใส่ดิน ย้อนพากินแต่ข้าวข้างทาง บ่ได้ตากแอร์กินของในห้าง เจ้าสิฮ่วมทางกับอ้ายคงได้ส่ำนี้ บุญบ่ถึงผู้เจ้านงเยาว์ที่วาดฝัน คงบ่แม่นคู่กันเฮาสิยอมรับไว้ ให้ความลำบากมันสูญสิ้นลงไป ตั้งแต่นี้คนไค.. โอ้ย.. ให้เจ้าไปเป็นนางฟ้า พาเจ้าตากแดด พาเจ้าตากฝน คั่นสิอดทนอยู่ไปกะทุกข์ยาก ยังขี่มอไซค์คันเก่า ชีวิตอนาถา เจ้าบอกว่า.. มันบ่คู่ควร * ย้อนข่อยพาเจ้ามาลำบากแม่นบ่ ให้เจ้าพบพ้อกับความทุกข์ยาก บืนลมบืนตาย กับความลำบาก ย้อนว่าเฮาบ่มั่งมีคือเขา ย้อนข่อยดึงเจ้าลงมาไว้ใส่ดิน ย้อนพากินแต่ข้าวข้างทาง บ่ได้ตากแอร์กินของในห้าง เจ้าสิฮ่วมทางกับอ้าย คงได้ส่ำนี้ * ย้อนข่อยพาเจ้ามาลำบากแม่นบ่ ให้เจ้าพบพ้อกับความทุกข์ยาก บืนลมบืนตาย กับความลำบาก ย้อนว่าเฮาบ่มั่งมีคือเขา ย้อนข่อยดึงเจ้าลงมาไว้ใส่ดิน ย้อนพากินแต่ข้าวข้างทาง บ่ได้ตากแอร์กินของในห้าง เจ้าสิฮ่วมทางกับอ้ายคงได้ส่ำนี้ บ่ได้ตากแอร์กินของในห้าง เจ้าสิฮ่วมทางกับอ้ายคงได้ส่ำนี้