A|A|E|E
F#m|F#m|D|D
แค่เAธอเอ่ยมาให้ได้รู้ E
สิ่งที่มันอยู่ในหัวใจ F#m
ถ้าฉันไม่ใช่ ฉันก็จะไป D
อย่าAให้ต้องรออย่างมีหวังE
ถ้าเธอมีใครที่ต้องการF#m
อย่าให้ฉันต้อง ทุกข์ทรมานD
บอกAใจทุกครั้ง ต้องมีสักวัน
ที่เEธอจะรักให้ความสำคัญ
จะF#mหลอกตัวเองอีกนานเท่าไร D
ยิ่งAมองไปหาเธอยิ่งห่างไกล
คงEต้องยอมรับต้องยอมเข้าใจ
มันถึงF#mเวลา จำใส่ใจเอาไว้ D
* ว่าต่อให้พยาAยามให้ตายสักเท่าไร E
คนอย่างฉันมันไม่มีทางF#mได้เข้าไป
ได้อยู่ข้DางในใจของเธอE
เวลาAได้สอนให้ฉันได้เข้าใจ E
ต่อให้รักเธอมากมายF#mสักเท่าไร
ก็แค่สDายลมที่ผ่านไป
สุดท้ายEคนที่ไม่ใช่
ให้ตายเธอก็ไม่เอา
A|E|F#m|D
มีแต่ทางออกA ไม่มีทางเข้า
ไม่มีทางสุข มีแต่ทางเศร้า
ยืนรอหน้าประตูทั้Eงที่รู้เธอไม่เอา
เพราะว่ากุญแจคนถือไม่ใช่เรา
ห่างกี่ก้าวF#mก็ไม่อาจเข้าไป
พยายามให้ตายก็ไม่อาจเท่าใคร
ฉันมีค่าDเหมือนแค่พรมเช็ดเท้า
วางไว้เช็ดคราบเปื้อน
ยามหัวใจเธอรวดร้าวA
ได้แต่มองดูประตูเปิดรับใครต่อใครE
ละจินตนาการว่าตกแต่งข้างในอย่างไร F#m
ก็ได้แต่เพียงหวังว่ามุมผนังซักเสี้ยวหัวใจ D
จะมีรูปฉันประดับไว้บ้างซักใบ
* ว่าต่อให้พยาAยามให้ตายสักเท่าไร E
คนอย่างฉันมันไม่มีทางF#mได้เข้าไป
ได้อยู่ข้Dางในใจของเธอ E
เวลาAได้สอนให้ฉันได้เข้าใจ E
ต่อให้รักเธอมากมายF#mสักเท่าไร
ก็แค่สDายลมที่ผ่านไป
สุดท้ายEคนที่ไม่ใช่
ให้ตายเธอก็ไม่เอา
เจ็บAช้ำพอแล้ว ทุ่มเทใEห้ไป
เก็บF#mรักเอาไว้ ให้คนDที่ต้องการ
* ว่าต่อให้พยาAยามให้ตายสักเท่าไร E
คนอย่างฉันมันไม่มีทางF#mได้เข้าไป
ได้อยู่ข้Dางในใจของเธอ E
เวลาAได้สอนให้ฉันได้เข้าใจ E
ต่อให้รักเธอมากมายF#mสักเท่าไร
ก็แค่สDายลมที่ผ่านไป
สุดท้ายEคนที่ไม่ใช่
ให้ตายเธอก็ไม่เอา
* ว่าต่อให้พยาAยามให้ตายสักเท่าไร E
คนอย่างฉันมันไม่มีทางF#mได้เข้าไป
ได้อยู่ข้Dางในใจของเธอ E
เวลาAได้สอนให้ฉันได้เข้าใจ E
ต่อให้รักเธอมากมายF#mสักเท่าไร
ก็แค่สDายลมที่ผ่านไป
สุดท้ายEคนที่ไม่ใช่
อย่าพยายามอีกเลย
