C|F|Am|G
เหมือCนจะลืมได้แล้วF
ว่าใครAmเคยทำให้ใจฉัGนบอบช้ำ
เหมือCนจะลืมได้แล้วF
ว่าใครAmเคยทำให้เวลาGเดินช้า
เหมือCนจะลืมได้แล้วF
ความAmทรงจำร้ายG ๆ ที่ผ่านมา
ฉันCคงลืมได้แล้ว F
ลืมAmว่าเคยเสียใจขGนาดไหน
แต่พAmอมีใครคนหนึ่งEmเดินเข้ามา F
ก็ไAmด้พบความจริงEmว่าไม่เคยF.. ลืม G
ที่ผ่านมาทำให้รู้ Cว่าเธอไม่เคยG/Bจะจากไป
ฝังAmข้างในจิตใจ G
ไม่อาจก้าวไปกัFบใครสักคนDm
กลัวGว่าใจต้องช้ำ อีกครั้ง
รู้ตัCวเองไม่เคยG/Bเดินออกมา
จากภาพAmที่เธอจากไป G
ไม่เคยร่ำลาFเจ็บปวดเหลือเกินDm
เจ็บGจนไม่อาจรักใครอีก
C|F|Am|G( 2 Times )
(รักใครได้อีก) เย้!
ฉันCยังคงอ่อนแอ F
ไม่ไAmด้ดีขึ้นเลยGจากวันนั้น
หนีคCวามจริงเท่าไร F
ใจก็Amยิ่งบอบช้ำGมากเท่านั้น
แต่พAmอมีใครคนหนึ่งEmเดินเข้ามา F
ก็ไAmด้พบความจริงEmว่าไม่เคยF.. ลืม G
ที่ผ่านมาทำให้รู้ Cว่าเธอไม่เคยG/Bจะจากไป
ฝังAmข้างในจิตใจ G
ไม่อาจก้าวไปกัFบใครสักคนDm
กลัวGว่าใจต้องช้ำ อีกครั้ง
รู้ตัCวเองไม่เคยG/Bเดินออกมา
จากภาพAmที่เธอจากไป G
ไม่เคยร่ำลาFเจ็บปวดเหลือเกินDm
เจ็บGจนไม่อาจรักใครอีก
AmG/B|F|F
( 2 Times )F
ที่ผ่านมาทำให้รู้ Cว่าเธอไม่เคยG/Bจะจากไป
ฝังAmข้างในจิตใจ G
ไม่อาจก้าวไปกัFบใครสักคนDm
กลัวGว่าใจต้องช้ำ อีกครั้ง
รู้ตัCวเองไม่เคยG/Bเดินออกมา
จากภาพAmที่เธอจากไป G
ไม่เคยร่ำลาFเจ็บปวดเหลือเกินDm
เจ็บGจนไม่อาจรักใครอีกC.. G/B
รักAmใคร.. รักGใครได้อีก.F. Dm G
รู้ตัCวเอง ไม่เคยG/Bเดินออกมา
จากภาพAmที่เธอจากไป G
ไม่เคยร่ำลาF เจ็บปวดเหลือเกินDm
เจ็บGจนไม่อาจรักใครอีกFm.. C
แต่คFงมีสักวันEmหนึ่ง
ที่ใจจDmะลืมเธอได้.G. สักวันC
