ใจไม่ด้านพอ - อริสมันต์ พงษ์เรืองรอง

หลอกกันพอหรือยัง เกือบจะฝังใจลงทั้งเป็น เธอทำไม่เห็นว่าเธอมีเขาสำคัญ แล้วก็ยังถามว่าใจอีกนั้น เป็นไง ปล่อยเธอเดินหายไป จากจุดหมายปลายทางแข่งขัน รู้ถึงคำว่าแพ้นั้นเป็นที่ฉันมันจน รู้ถึงคำว่าจนน่ากลัวขยะแขยงเพียงใด ปล่อยความช้ำให้มันทะลักทะล้นมา ออกจากตาที่ใจเก็บไว้มาเนิ่นนาน ใจไม่ด้านพอ ใจไม่ด้านพอ อยากจะคิดว่าเขาคนนั้นมีด้อยกว่า อยากปิดตาไม่รู้ไม่เห็นไม่เข้าใจ ใจไม่ด้านพอ ใจไม่ด้านพอ * เสียทุกอย่างมามากแล้วช่างมัน เสียน้ำตาก็เท่านั้นช่างใจ ใครจะรู้ ใครจะเห็น ข้างในนั้นเป็นเช่นไร มันแหลกราน.. อยากจับใครสักคน มาใส่ใจที่มันขัดสน เราไม่ใช่เขาต้องทนต้องฝืนใจฟัง เขานั้นมาทีหลังตัวเราแต่ล้ำด้วยเงิน ปล่อยความช้ำให้มันทะลักทะล้นมา ออกจากตาที่ใจเก็บไว้มาเนิ่นนาน ใจไม่ด้านพอ ใจไม่ด้านพอ อยากจะคิดว่าเขาคนนั้นมีด้อยกว่า อยากปิดตาไม่รู้ไม่เห็นไม่เข้าใจ ใจไม่ด้านพอ ใจไม่ด้านพอ * เสียทุกอย่างมามากแล้วช่างมัน เสียน้ำตาก็เท่านั้นช่างใจ ใครจะรู้ ใครจะเห็น ข้างในนั้นเป็นเช่นไร มันแหลกลาญ ปล่อยความช้ำให้มันทะลักทะล้นมา ออกจากตาที่ใจเก็บไว้มาเนิ่นนาน ใจไม่ด้านพอ ใจไม่ด้านพอ อยากจะคิดว่าเขาคนนั้นมีด้อยกว่า อยากปิดตาไม่รู้ไม่เห็นไม่เข้าใจ ใจไม่ด้านพอ ใจไม่ด้านพอ * เสียทุกอย่างมามากแล้วช่างมัน เสียน้ำตาก็เท่านั้นช่างใจ ใครจะรู้ ใครจะเห็น ข้างในนั้นเป็นเช่นไร มันแหลกลาญ * เสียทุกอย่างมามากแล้วช่างมัน เสียน้ำตาก็เท่านั้นช่างใจ ใครจะรู้ ใครจะเห็น ข้างในนั้นเป็นเช่นไร มันแหลกลาญ * เสียทุกอย่างมามากแล้วช่างมัน เสียน้ำตาก็เท่านั้นช่างใจ ใครจะรู้ ใครจะเห็น ข้างในนั้นเป็นเช่นไร มันแหลกลาญ (Till End)