F#m|Bm|E|F#m
แค่เพียงสมมุติว่าหยุดคบF#mกัน
ใจฉันBm.. ก็สั่นเEหมือนคนเป็นไข้ A
ถ้าในความAจริง สองเรามีอันห่างBmไกล
ผลลัพธ์Eที่เกิดกับใจ A
ก็คงเC#mหมือนตายจากBmกัน.. E
ด้วยความรักนั้นก้าวผ่านห้องF#mใจ
อ่อนไหวBm เผลอใจใF#mห้เธอเกินAกั้น
ขอบคุณเวลาA นำพาเC#mราใกล้ชิดBmกัน
จากเพื่อนEเลื่อนเป็นผูกพันA
เพียงก้าวEห่างกันหวั่นไหวA
* ขาดเธอไม่ได้ F#mหัวใจขBmอสารภาพF#m
กดโทรศัพEท์ รับช้าC#mก็ยังน้อยF#mใจ
อยู่ใกล้จนชินA ไม่อยากได้ยินF#mคำว่าห่างBmไกล
ขอร้องEอย่าทำร้ายAใจ
ด้วยการC#mหนีไปห่างBmกัน.. C#m
ถ้าสิ่งใดนั้นที่ผ่านพ้นF#mมา
หนักหนาBm.. จนเธอF#mไร้ความเชื่อAมั่น
เจ็บจนเหลือAอด ก็โกรธF#mได้แต่อย่านานBm
เพราะใจที่EทรมานA คอยนานC#mจะพาลสิ้นF#mลม
AC#m|BmE|AE|A
* ขาดเธอไม่ได้ F#mหัวใจขBmอสารภาพF#m
กดโทรศัพEท์ รับช้าC#mก็ยังน้อยF#mใจ
อยู่ใกล้จนชินA ไม่อยากได้ยินF#mคำว่าห่างBmไกล
ขอร้องEอย่าทำร้ายAใจ
ด้วยการC#mหนีไปห่างBmกัน.. C#m
ถ้าสิ่งใดนั้นที่ผ่านพ้นF#mมา
หนักหนาBm.. จนเธอF#mไร้ความเชื่อAมั่น
เจ็บจนเหลือAอด ก็โกรธF#mได้แต่อย่านานBm
เพราะใจที่EทรมานA คอยนานC#mจะพาลสิ้นF#mลม
AC#m|F#m|F#m
