รักจางที่บางปะกง

ใฝ่พะวงหลงเฝ้า สาวเจ้าบางปะกง พางวยงง หลงเก้อ พี่เพ้อหา โอ้เวรกรรมจำพรากจากไปไกลตา ในอุราระทมตรมไหม้ เจ้าทำเมินพี่หมอง โธ่เจ้ามองพี่เหมือน ผ้าพันกันเปื้อน นานก็เลือนร้างไป ไยมาตัดไมตรี น้องมีแฟนใหม่ ทิ้งชาวนาไร่ ไปกับหนุ่มเศรษฐี น้องลืมเรือบด นั่งรถอร่าม งามด้วยศักดิ์ศรี ยามพี่ล่องเรือมา ตามประสาบ้านเรา หาคนงามถามข่าว มองหาสาวไม่มี ชี วีแทบขาดรอน * บาง ปะกงน้ำคงขึ้นขึ้นลงลง ใจอนงค์ ก็คงเลอะเลือนกะล่อน ปากน้ำเค็มไหลขึ้นก็จืดก็จาง ใจน้องนาง นับนานเลยจางจากจร ใจนารีสวยสด คงคดดั่งลำน้ำ พี่ขืนพายจ้ำ คงต้องช้ำแน่นอน ต้องจอดเรือขอลา แม่กานดางามงอน วอนหลวงพ่อโสธร จงดลใจยอดชู้ เจ้าอยู่ แห่งไหน อยู่ใกล้หรือไกล สุดกู่ ได้ยินเพลงร้อง น้องจงคืนสู่ พี่ยังคอย พธู อยู่ที่บางปะกง ( ซ้ำ * )