D|A/C#|BmA|GF#m|EmA
( 2 Times )
เป็นDคนสุดท้าย ที่ได้รู้คBmวามจริง
เรื่องที่ฉันGนั้น ถูกเธอF#mทิ้ง คนโง่ที่Emเพิ่งจะเข้าใจ A
เรื่องDเธอและเขา เก็บอยู่นานBmเท่าไร
มาเฉลยGเอาในตอนF#mท้าย กับตาEmตัวเองจนซึ้งAใจ
* ถูกทำร้ายG โดยคนF#mรัก เจ็บแค่ไหนEmต้องพร้อมเข้าใจ D
อยู่กับแผลG เธอให้ไF#mว้ กับความEทรมาน อยู่ข้างในนี้A
** อยู่ตรงกลางDใจ.. อยู่ที่ใจA/C#กลาง
ความเจ็บปวดBmรวดร้าวที่มี A
ไม่เคยคิดGเลยซักนิด ว่าชีวิตF#mต้องมาพบ
จุดจบEอะไรอย่างนี้..A
*** เจ็บแต่ยอมDไป ปล่อยวางดวงA/C#ใจ
ให้กับคนBmที่เขาต้องAการ เธอGจากไปแF#mล้ว
เหลือEเพียงความAอ้างว้าง [(D)]
D|A/C#|BmA|GF#m|EmA
แค่เDพียงระบาย ก็ยังร้องBmไม่ออก
เศร้าจนลึกG เกินจะดึงF#mถอน อาการEmคนมันยังช้ำใAน
คงDมีสักวัน แต่ไม่รู้เBmมื่อไร
ที่ตัวฉันGมันจะยืนF#mไหว ไม่ยอมEmเป็นใครที่โง่งAม
( ซ้ำ * , ** , *** )
คงGมีเวลา ให้พF#mอจะเรียนรู้
ให้กEลับมาอยู่ ดูแลตัวAเอง.. อีกครั้ง
D|A/C#|BmA|GF#m|EmA
( 2 Times )
( ซ้ำ ** , *** ) Till End
