โอ้ ฮะ โอ

โอโอ้โอ.. โอโฮ๊ะโอ.. โอโอ้โอ.. โอโฮ๊ะโอ.. แหงนเบิ่งข้างฝาที่ปฏิทิน วันเวลาคืนถิ่นใกล้เข้ามา เบิ่ดลมแล้ง ย่างเข้าสู่เดือนเมษา บัดนี้ถึง เวลาคืนกลับคอน ตะวันรอนลาลับ ดงตึกสูง ในเมืองกรุงศรีวิไลใจฮำฮอน ถืกความจนพัดพาไล่ไกลบ่อนนอน บัดนี้ถึงคราจร คืนอีสาน ก้าวขึ้นรถด้วยความหวังเต็มกระเป๋า พร้อมกะลังใบเก่า ห่อความฝัน เสื้อผ้าใหม่ ของใช้ใหม่ พร้อมแบ่งปัน รองเท้าใหม่ คู่นั้นฝากอิพ่อ เงินเก็บพอต่อเติมบ้านหลังเก่า ยื่นใส่มือให้ผู้เฒ่าผู้เฝ้ารอ แนมเบิ่งสองข้างทางแล้วน้ำตาคลอ หยดน้ำตา แห่งรักจากใจเรา * เสียงรถแล่น ยังบ่ดังส่ำเสียงใจ ดนปานใด จั่งสิได้ ฮอดบ้านเฮา ฝนแฮ่งริน ใจฮำฮอน มือกอดกระเป๋า เหลียวเบิ่งท่งนาข้าว แฮ่งเขียวจู่นพูน เบิ่งดอกคูณเหลืองอร่ามตระหง่านตา สุขอุรา พาหัวใจ อิ่มละมุน อยากสิซบ ลงตักที่แสนอบอุ่น อยากนอนหนุน ตักแม่ให้มีแฮงใจ โอโอ้โอ.. โอโฮ๊ะโอ.. โอโอ้โอ.. โอโฮ๊ะโอ.. ฮือฮื้อฮือ.. ฮือฮือ.. ฮือฮื้อฮือ.. ฮือฮือ.. * เสียงรถแล่น ยังบ่ดังส่ำเสียงใจ ดนปานใด จั่งสิได้ ฮอดบ้านเฮา ฝนแฮ่งริน ใจฮำฮอน มือกอดกระเป๋า เหลียวเบิ่งท่งนาข้าว แฮ่งเขียวจู่นพูน เบิ่งดอกคูณเหลืองอร่ามตระหง่านตา สุขอุรา พาหัวใจ อิ่มละมุน อยากสิซบ ลงตักที่แสนอบอุ่น อยากนอนหนุน ตักแม่ให้มีแฮงใจ โอโอ้โอ.. โอโฮ๊ะโอ.. โอโอ้โอ.. โอโฮ๊ะโอ.. ฮือฮื้อฮือ.. ฮือฮือ.. ฮือฮื้อฮือ.. ฮือฮือ..