F#m|A
พึ่งF#mเข้าใจความเจ็บ ก็วันC#mที่เธอลาจาก
พึ่งเข้าใจคำDว่าอยู่ยาก
กะตอนที่บ่มีEเธอข้างกาย
ได้เF#mข้าใจความเหงา
เข้าใจความเมาC#mแบบมีความหมาย
กะตอนที่ควาDมฮักเฮา มันพังทลาย
อ้ายEจั่งได้ฮู้สึก
ได้เข้าใจF#m.. ว่าความเจ็บC#mมันเป็นจั่งใด
มันโหดร้ายD.. แฮ่งยามคิดฮอดเจ้าE
* พึ่งสิเข้าถึงF#mคำว่าเจ็บปวด
กะตอนที่คิดC#mเห็นภาพวันวาน
พึ่งสิเข้าถึงDความทรมาน
กะตอนที่เจ้าEปล่อยมืออ้ายไป
พึ่งสิเข้าใจF#mถึงความเจ็บร้าว
กะตอนที่เฮาC#mห่างกันแสนไกล
พึ่งสิเข้าถึงDทุกอย่าง ทุกความเสียใจ
กะตอนEที่อ้อมกอดอ้าย.. บ่มีเจ้า
F#m|C#m|D|E
พึ่งF#mเข้าใจความเจ็บ กะวันC#mที่มีน้ำตา
พึ่งเข้าถึงDรสชาติสุรา
กะตอนที่นอนEดูดาวเดียวดาย
ได้เF#mข้าใจความช้ำ
ได้เข้าใจคำC#mว่าใจสลาย
กะตอนที่ควาDมฮักเฮา
มันเริ่มเลือนหาย อ้ายEจั่งได้ฮู้สึก
จั่งเฮ็ดเข้าใจF#m.. ว่าความเจ็บC#mมันเป็นจั่งใด
มันโหดร้ายD.. แฮ่งยามคิดฮอดเจ้าE
* พึ่งสิเข้าถึงF#mคำว่าเจ็บปวด
กะตอนที่คิดC#mเห็นภาพวันวาน
พึ่งสิเข้าถึงDความทรมาน
กะตอนที่เจ้าEปล่อยมืออ้ายไป
พึ่งสิเข้าใจF#mถึงความเจ็บร้าว
กะตอนที่เฮาC#mห่างกันแสนไกล
พึ่งสิเข้าถึงDทุกอย่าง ทุกความเสียใจ
กะตอนEที่อ้อมกอดอ้าย..
* พึ่งสิเข้าถึงF#mคำว่าเจ็บปวด
กะตอนที่คิดC#mเห็นภาพวันวาน
พึ่งสิเข้าถึงDความทรมาน
กะตอนที่เจ้าEปล่อยมืออ้ายไป
พึ่งสิเข้าใจF#mถึงความเจ็บร้าว
กะตอนที่เฮาC#mห่างกันแสนไกล
พึ่งสิเข้าถึงDทุกอย่าง ทุกความเสียใจ
กะตอนEที่อ้อมกอดอ้าย.. บ่มีเจ้า
F#m|A
