ส่ำนี่หละ

บ่แม่นความผิดผู้ได๋ ที่ปล่อยให้หัวใจถลำ คงเป็นเวรเป็นกรรม ที่สองเฮาเคย ร่วมทำไว้ เพิ่นเฮ็ดให้เฮาพบกัน แต่เฮ็ดให้เฮาฮักกันบ่ได้ ได้แต่กลืนน้ำตากับใจ นั่งฮ้องไห้ ฮือ.. หือ.. ย้อนวาสนา พาเฮาห่างกัน และสองเฮานั้น ฮักกันบ่ได้ เมื่อเธอมีคนของใจ เมื่อเราพบกันช้าไป โอ้ย.. โฮ้ โฮ.. * ได้แต่เหลียวเบิ่งฟ้า น้ำตากะไหลหย่าว ลูบแก้มผู้สาว ก่อนเฮาสิจากไกล วาสนาเฮาสั้น คงฮักกันบ่ได้ ชาตินี้สองหัวใจ.. คงบ่ได้เคียงคู่ * ให้เฮ็ดใจสาหล่าบุญที่เฮาทำมา เพิ่นนำพามาไกลได้เท่านี้ ให้เฮาสองจบกัน ให้เฮานั้นจากไกล เก็บความฮักเฮาไว้.. หือ.. ส่ำนี้ล่ะน้อ.. โอ้ โอ้ โอ.. โอ้ย หือ ฮือ.. ย้อนวาสนา พาเฮาห่างกัน และสองเฮานั้น ฮักกันบ่ได้ เมื่อเธอมีคนของใจ เมื่อเราพบกันช้าไป โอ้ย.. โฮ้ โฮ.. * ได้แต่เหลียวเบิ่งฟ้า น้ำตากะไหลหย่าว ลูบแก้มผู้สาว ก่อนเฮาสิจากไกล วาสนาเฮาสั้น คงฮักกันบ่ได้ ชาตินี้สองหัวใจ.. คงบ่ได้เคียงคู่ * ให้เฮ็ดใจสาหล่าบุญที่เฮาทำมา เพิ่นนำพามาไกลได้เท่านี้ ให้เฮาสองจบกัน ให้เฮานั้นจากไกล เก็บความฮักเฮาไว้.. หือ.. ส่ำนี้ล่ะน้อ.. โอ้ โอ้ โอ.. โอ้ย หือ ฮือ.. ส่ำนี้ล่ะน้อ..