โอ้เจ้าดอกไม้

ความสวยและความสาวเมื่อเยาว์วัย ดั่งดอกไม้ที่ผลิบานในพงไพร มันช่างดูงดงามกว่าสิ่งใด ที่ใคร.. ก็ใฝ่ฝัน แรกแย้มชวนอบอวล รัญจวนใจ หอมหวนชวนให้ใคร ต้องไขว่คว้า ยากนักจะห้ามใจ ยากเกินพรรณนา ผ่านเวลามาเพื่อให้ใครหมายปอง * โอ้เจ้าดอก.. ไม้.. เอ๋ย เมื่อเวลาได้ล่วงเลย ฤดูกาลเปลี่ยนไป ถูกเด็ดดม.. สม.. ใจ หวังให้เหลือคุณค่าใด กลับไม่เป็นดังหวังเลย INSTRI : || ( 2 Times ) แรกแย้มชวนอบอวล รัญจวนใจ หอมหวนชวนให้ใคร ต้องไขว่คว้า ยากนักจะห้ามใจ ยากเกินพรรณนา ผ่านเวลามาเพื่อให้ใครหมายปอง * โอ้เจ้าดอก.. ไม้.. เอ๋ย เมื่อเวลาได้ล่วงเลย ฤดูกาลเปลี่ยนไป ถูกเด็ดดม.. สม.. ใจ หวังให้เหลือคุณค่าใด กลับไม่เป็นดังหวังเลย * โอ้เจ้าดอก.. ไม้.. เอ๋ย เมื่อเวลาได้ล่วงเลย ฤดูกาลเปลี่ยนไป ฝากลมฝนช่วยพัด.. ไปไกล วังแค่เพียงพบผู้ใด เข้าใจดอกไม้นี้ เมื่อดอกไม้ร่วงลงดินถูกทิ้งขว้าง สิ้นกลิ่นหอมไร้หนทางให้ผลิใบ ปรารถนาเพียงได้เห็น โลกนี้ที่กว้างใหญ่ แตกสลายไร้ซึ่งใครจะชื่นชม