ชาติหน้าฉันใด

คำทุกคำ ล้วนเอ่ยออกจากใจทั้งใจ พัดพาเพื่อให้ไปถึงผู้ใด ที่ฉันนั้นยังคงรอ.. อยู่ นานแสนนาน พบพานแล้วต้องจากกันแสนไกล เธอนั้นจะได้รับรู้บ้างไหม หนึ่งใจที่ยังคงคอย ห่วงหา กลิ่นที่เคยสัมผัส กายที่เคยสวมกอด ฉันวิงวอนกับฟ้า นภาดวงดาวให้เธอยังนึกถึง บุพเพสรรประสบ รอได้พบสักวันนึง ความคิดถึงของฉันไม่เคยแปรเปลี่ยนไป * ชาติไหน ขอมีเพียงแค่เธอผู้เดียวตลอดไป หัวใจฉันที่มีมั่นคงไม่เสื่อมคลาย ต่อให้ตัวต้องตายรักนั้นคงอยู่ ไม่มีวันหายไป ฉันใด นานตราบนานถึงกาลเวลาอสงไขย จะรอแต่เธอผู้เดียวรักนั้นแม้จากไกล จดจำฝั่งตรึงหัวใจไม่ไกล จากกัน จันทร์เอ๋ย.. จันทร์ ฉันยังเฝ้าอธิษฐานทุกวัน เรื่องราวแม้จะเป็นเพียงภาพฝัน เท่านั้นฉันก็ยินดี ที่ได้พบเจอ กลิ่นที่เคยสัมผัส กายที่เคยสวมกอด ฉันวิงวอนกับฟ้า นภาดวงดาวให้เธอยังนึกถึง บุพเพสรรประสบ รอได้พบสักวันนึง ความคิดถึงของฉันไม่เคยแปรเปลี่ยนไป * ชาติไหน ขอมีเพียงแค่เธอผู้เดียวตลอดไป หัวใจฉันที่มีมั่นคงไม่เสื่อมคลาย ต่อให้ตัวต้องตายรักนั้นคงอยู่ ไม่มีวันหายไป ฉันใด นานตราบนานถึงกาลเวลาอสงไขย จะรอแต่เธอผู้เดียวรักนั้นแม้จากไกล จดจำฝั่งตรึงหัวใจไม่ไกล จากกัน นานเพียงไหน (ฉันจะขอเฝ้ารอเพียงเธอ) ไกลแสนไกล (ฉันจะขอแค่ได้ไปเจอ) แม้ว่าชีพมลายโลกแตกสลาย จะมีแค่เธอเรื่อยไปเสมอ คงรักนิรันดร์ได้เพียงแต่เธอ.. * ชาติไหน ขอมีเพียงแค่เธอผู้เดียวตลอดไป หัวใจฉันที่มีมั่นคงไม่เสื่อมคลาย ต่อให้ตัวต้องตายรักนั้นคงอยู่ ไม่มีวันหายไป ฉันใด นานตราบนานถึงกาลเวลาอสงไขย จะรอแต่เธอผู้เดียวรักนั้นแม้จากไกล จดจำฝั่งตรึงหัวใจไม่ไกล จากกัน ไม่มีวันหายไป.. จดจำฝั่งตรึงหัวใจรักเธอ ชั่วกาล