โกรธ

เอื้อมมือลูบผมเธอเบา ๆ ปลอบเธอที่เสียใจ เธอเจ็บมาจากเขามากมาย แต่เขาไม่เคยดูแลไม่รักเธอ * ก็เธอที่แสนดี ไม่ควรต้องมีน้ำตา ไม่อยากให้เป็นอย่างนี้ ** มันโกรธที่ทำอะไรให้เธอไม่ได้เลย มันเจ็บที่ยังต้องมองดูเธอนั่งเสียใจ แค่น้ำตาหยดเดียวที่มีจากเธอก็มากไป แต่โกรธสักเพียงใด (เป็นได้แค่คนปลอบใจ) ลืมคนที่รักเธอจริงใจ แต่เธอไม่รู้เลย คอยปลอบเธอคนนี้อย่างเคย คือฉันคนเดิมที่เธอไม่รักกัน ( ซ้ำ * , ** ) ( ซ้ำ ** , ** ) ได้แค่เพียงปลอบใจ