แสงแรก

ความมืดมิดอยู่ตรงนี้ ไม่มีแสงดาวสักดวงไม่เห็นแสงเดือนดวงไหน ควานหาว่าตัวฉันยืนที่ใด ไม่รู้ไม่เจออะไร ข้างในดวงใจใครที่เห็นฉันบ้าง มีแต่ความกลัว กลัวว่ามันแสนอ้างว้าง หลับตาลืมตาไม่ต่างเลย ไม่เจอสักครั้ง * เมื่อไหร่คืนนี้(ชีวิต)จะเช้า เมื่อไหร่ค่ำคืนเหน็บหนาว จะเป็นเพียงแค่ฝัน ตอนนี้ข้างในจิตใจมันแสนทรมาน จะผ่านมันไปได้ไหม ได้แต่เหม่อมองไปสุดตา รอคอยแค่เพียงลำแสงที่ส่องมาจากฟ้า สลายทุกความมืดมนให้พ้นเป็นวันใหม่ มันคงมีจริงใช่ไหม (พรุ่งนี้ที่ฉันเฝ้ารอ) กับชีวิตที่มืดมิด แค่อยากขอใครสักคน นำทางฉันมีบ้างหรือไม่ ข้างในดวงใจใครที่เห็นฉันบ้าง มีแต่ความกลัว กลัวเพราะมันแสนอ้างว้าง แค่อยากมีใครสักคนที่พอเข้าใจฉันบ้าง หลับตาลืมตาไม่ต่างเลย ไม่เคยเห็นสักครั้ง ข้างในดวงใจมีใครเห็นหรือไม่ เจ็บปวดเพียงใดขอเพียงแค่ใครสักคน ได้โปรดนำทางและฉุดให้ฉันได้หลุดได้พ้น ( ซ้ำ * ) ยังเหม่อรอใครคนนั้น รอคอยให้คนอย่างฉันเจอคนที่เข้าใจ สลายทุกความมืดมนเปลี่ยนฉันเป็นคนใหม่ มันคงมีจริงใช่ไหม สักคนที่นำทางหัวใจ เห็นแสงแรกให้ชีวิต สลายทุกความผิดหวัง ฉุดฉันให้เดินไป ยังมีจริงใช่ไหม คนนั้นที่ฉันนั้น เฝ้ารอ.. ใครสักคนที่เข้าใจ