G|G|D|D
C|D|G|G
ยังGมีหลายดินแดน ไม่ใD7กล้ไม่ไกล
เวลาCค่ำลง Dไม่มีไฟฟ้า G
อาGศัยแสงดวงจันทร์ มาD7นานนับปี
จนCมีวันนี้ด้Dวยภูมิปัญญา G
ตะวันสีทองC ยังส่องDทั่วผืนแดนGไทย
ส่องในหัวใจ Cเป็นดั่งDพลังจากฟ้าG
ค่ำคืนที่เคยCมืดมน D
สว่างไสวBmได้ด้วยปัญญาEm
เปลี่ยนแปลงพลังAmท้องฟ้า
เพื่อFมาใช้ทั่วDแดน
นี่คือความยิ่งCใหญ่
ของDคนไทยที่ใจไBmม่ท้อ Em
ยั่งยืนและเพียงAmพอ
ไม่รอDและทนขาดGแคลน
ไม่รอใครคอยCมาเติม
จะเสริมDตัวเองด้วยพลังBmงานทดEmแทน
ดินแดนAmนี้ยังมีแสงD7ของดวงตะวันG
ต่างGถิ่นถึงแดนไกล ยังD7พลอยนิยม
มีCคำชื่นชม Dเมื่อได้มาเห็น G
แต่คGงไม่สำคัญ เท่าD7ความชื่นใจ
ที่ใCนวันนี้ Dได้ดูแลตัวGเอง
ตะวันสีทองC ยังส่องDทั่วผืนแดนGไทย
ส่องในหัวใจ Cเป็นดั่งDพลังจากฟ้าG
ค่ำคืนที่เคยCมืดมน D
สว่างไสวBmได้ด้วยปัญญาEm
เปลี่ยนแปลงพลังAmท้องฟ้า
เพื่อFมาใช้ทั่วDแดน
นี่คือความยิ่งCใหญ่
ของDคนไทยที่ใจไBmม่ท้อ Em
ยั่งยืนและเพียงAmพอ
ไม่รอDและทนขาดGแคลน
ไม่รอใครคอยCมาเติม
จะเสริมDตัวเองด้วยพลังBmงานทดEmแทน
ดินแดนAmนี้ยังมีแสงD7ของดวงตะวันG
นี่คือความยิ่งCใหญ่
ของDคนไทยที่ใจไBmม่ท้อ Em
ยั่งยืนและเพียงAmพอ
ไม่รอDและทนขาดGแคลน
ไม่รอใครคอยCมาเติม
จะเสริมDตัวเองด้วยพลังBmงานทดEmแทน
ดินแดนAmนี้ยังมีแสงD7ของดวงตะวันG
ดินแดนAmนี้ยังมีแสงD7.. ของดวงตะวันG
G|G|D|G|G
