//
ขอบคุณที่โทรมา ขอบคุณที่ถามกัน ขอบคุณที่เธอเป็นห่วง ว่าฉันจะอยู่ได้ไหม ฉันคงได้แค่ตอบ ว่าฉันไม่เป็นไร ทั้งที่น้ำตาข้างในไม่เคยได้หยุดไหล * ถ้าฉันพูดว่าอยู่ไม่ได้ แล้วเธอจะกลับมาหรือเปล่า ถ้าเธอรู้ว่าฉันคิดถึงทุกวัน จะใจอ่อนลงไหม หยดน้ำตาเป็นหมื่นล้านพัน ที่ฉันนั้นเสียให้เธอไป คงไม่อาจเปลี่ยนอะไร.. เพราะที่เธอโทรมา เธอแค่รู้สึกผิดก็เท่านั้น ดูแลตัวเองดีๆ เธอบอกฉัน กินข้าวด้วยนะ อย่าลืมเหมือนทุกวัน แต่ฟังแล้วทำไม ไม่เคยดีใจ ในประโยคเชิงห่วงใยเหล่านั้น เพราะเธอแค่ต้องการรู้ว่าฉันอยู่ได้ไหม ไม่มีสักนิดที่คิดอยากเริ่มใหม่ ไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นไรหรอก ก็เลือกไม่ได้แหละใช่ไหม * ถ้าฉันพูดว่าอยู่ไม่ได้ แล้วเธอจะกลับมาหรือเปล่า ถ้าเธอรู้ว่าฉันคิดถึงทุกวัน จะใจอ่อนลงไหม หยดน้ำตาเป็นหมื่นล้านพัน ที่ฉันนั้นเสียให้เธอไป คงไม่อาจเปลี่ยนอะไร.. เพราะที่เธอโทรมา เธอแค่รู้สึกผิดก็เท่านั้น ถ้าเธอรู้สึกผิด ที่เธอทิ้งฉันไป ก็ช่วยกันหน่อย ไม่ต้องโทรมาอีกแล้ว ยิ่งเธอห่วงยิ่งเจ็บ เสียงของเธอมันทำให้ฉันคิดถึง ตอนที่เรายังอยู่ด้วยกัน * ถ้าฉันพูดว่าอยู่ไม่ได้ แล้วเธอจะกลับมาหรือเปล่า ถ้าเธอรู้ว่าฉันคิดถึงทุกวัน จะใจอ่อนลงไหม หยดน้ำตาเป็นหมื่นล้านพัน ที่ฉันนั้นเสียให้เธอไป คงไม่อาจเปลี่ยนอะไร.. เพราะที่เธอโทรมา เธอแค่รู้สึกผิดก็เท่านั้น
