นาง.. คำแพงเจ้าจำแลงแปลงกายออกมาแต่ป่าได๋ เพียงได้เห็นได้พบได้พานใจมันก็หวั่นไหว กะหลงมักคักเลยบ่ต้องอิหยั่งมากมาย ฮุ้ฮู้.. คำ.. ขาวจู้นพูนละมุนคุณเธอชื่อว่าจั่งได๋ คั่นขอ L I N E ไลน์ สิน่าเกลียดไหม อยากเว้านำเนาะ กะคนมันฮักเบิ่ดใจ ฮู้ฮู้.. กะเจ้างาม เจ้างามแม่นลูกผู้ได๋ คนไคมีผัวล่ะไป่ ได้โปรดรับไว้พิจารณา * ฮู้บ่หนออ้ายหลงฮักเจ้า และ แอ้ะ แอ้วแก้วตา โอโอ้แม่โสภา ละลายหมดใจอ้ายนี้ อยากจะเข้าไปซูนกาย บายเบิ่งเเก้มปี่ลี่ พอสิมีวิธีบ่น้อให้เจ้านี้มักอ้ายคืน ต้องใช้น้ำมันจักโรงงานน้อจั่งสิทอดสะพาน เป็นทางให้โตอ้ายไปฮอดใจคนงาม อาการปานเมาซามันนอนยิ้มตั้งแต่มื้อวาน เพียงได้ยินทุกถ้อยวาจาล่ะหัวใจมันชื่นบาน นี้ล่ะเเม่อิเพลงที่นำหามาเนิ่นนาน นี้ล่ะคนสิบายสีนำมื้อแต่งงาน นี้ล่ะคนสิครองคู่กันอยู่เฮือนซาน เดียวกันคั่นเจ้าบ่ฮักอ้ายคงสิทรมาน งาม.. เจ้างามแม่นลูกผู้ได๋ คนไคมีผัวล่ะไป่ ได้โปรดรับไว้พิจารณา * ฮู้บ่หนออ้ายหลงฮักเจ้า และ แอ้ะ แอ้วแก้วตา โอโอ้แม่โสภา ละลายหมดใจอ้ายนี้ อยากจะเข้าไปซูนกาย บายเบิ่งเเก้มปี่ลี่ พอสิมีวิธีบ่น้อให้เจ้านี้มักอ้ายคืน เอย.. ไอ้คำว่ารักที่ฉันให้เธอ อยากเก็บมันไว้หรือเปล่า วอนให้เจ้าสดับโปรดฟังเสียง คำเรียกร้องขอรักผ่านสำเนียง เออเอิงเอย ส่งไปสุดเสียงให้แม่โสภา แม่โสภา.. * ฮู้บ่หนออ้ายหลงฮักเจ้า และ แอ้ะ แอ้วแก้วตา โอโอ้แม่โสภา ละลายหมดใจอ้ายนี้ อยากจะเข้าไปซูนกาย บายเบิ่งเเก้มปี่ลี่ พอสิมีวิธีบ่น้อให้เจ้านี้มักอ้ายคืน