A|E|C#m|AB
ฉันEเผชิญกับความจริง ที่ไม่Bมีเธอวันนี้
รู้ตัC#mวดีว่าเราต่างกันสักเท่าA.. ไหร่ B
เธอEนั่นเป็นดั่งนางฟ้า ฉันBมันคนธรรมดา
ยิ่งไC#mขว่ขว้าเท่าไร
ตัวเธอยิ่งแสนA.. ไกล B
เปรียG#mบเทียบกับเขา
มันคนละชั้น ต่างกันC#mมากไป
ทำG#mดีแค่ไหน ทำดีเท่าไร ก็ไม่มีAวัน
* แค่ไBด้รักเธอE ก็ดีแค่ไหนB
พยายามอีกสักC#mเท่าไหร่ นานเท่าไหร่
ก็คงAไม่ได้เธอมาอยู่เBคียงข้างกัน E
คงเป็นแค่ฝันB..
เรามันแค่คนธรรC#mมดา ธรรมดา
ไม่มีสิAทธิ์จะรักBนางฟ้า
E|B|C#m|A
แม้เEนิ่นนานจากวันนั้น
เหมือBนว่าเรายิ่งห่างกัน
รักC#mที่มีต่อกันก็ยังไม่หายA.. ไป B
เปรียG#mบเทียบกับเขา
มันคนละชั้น ต่างกันC#mมากไป
ทำG#mดีแค่ไหน ทำดีเท่าไร ก็ไม่มีAวัน
* แค่ไBด้รักเธอE ก็ดีแค่ไหนB
พยายามอีกสักC#mเท่าไหร่ นานเท่าไหร่
ก็คงAไม่ได้เธอมาอยู่เBคียงข้างกัน E
คงเป็นแค่ฝันB..
เรามันแค่คนธรรC#mมดา ธรรมดา
ไม่มีสิAทธิ์จะรักBนางฟ้า.E.
ต้องG#mยอมรับว่าเราอยู่คนC#mละโลกกัน
คำG#mว่ารักคงเป็นแค่ฝันC#mไป
เมื่อG#mลืมตาตื่นมาก็เข้าC#mใจ
ระหว่างเราAนั้น.. ไม่มีวัน.B.
* แค่ได้รักเธอE ก็ดีแค่ไหนB
พยายามอีกสักC#mเท่าไหร่ นานเท่าไหร่
ก็คงAไม่ได้เธอมาอยู่เBคียงข้างกัน E
คงเป็นแค่ฝันB..
เรามันแค่คนธรรC#mมดา ธรรมดา
ไม่มีสิAทธิ์จะรักBนางฟ้าE..
* ก็ดีแค่ไหนB
พยายามอีกสักC#mเท่าไหร่ นานเท่าไหร่
ก็คงAไม่ได้เธอมาอยู่เBคียงข้างกัน E
คงเป็นแค่ฝันB..
เรามันแค่คนธรรC#mมดา ธรรมดา
ไม่มีAสิทธิ์ จะรักBนางฟ้า.E.
