AmEm|FG
AmEm|FG|G
F|Em|DmG|C
เธอเชื่อAmในความรักหม้าย
ฉันถามพลันเอามือEmจับไปที่สองแก้ม
ไม่ต้Amองร้องไห้
อย่างน้อยเราก็ทำEmดีที่สุดแล้ว
คงผิดAmที่คนอย่างฉัน
เกิดมาไม่ร่ำEmรวยไม่เงินแสน
คนบ้านนอกF คนกระจอกG
เหมือนพ่อเธอCว่า
เมื่อความรักFไม่ได้ขึ้นอยู่ที่GคนสองEmคน
เมื่อคนจนFมีแค่รักGมันไม่พอAm
เมื่อความรักFถูกตีตราGด้วยเงินทองAm
ชาติทรมานFหัวใจเราสองGเหลือเกินC.. E
* น้ำที่ตาAmของเธอไหลลงEmตรงอก
และบอกFรักฉันสุดหัวGใจ
โลกใบนี้ใAmจดำพี่เห้อEm
ใยต้องแยกเราFให้จากกันไป G
ฟ้าดินเหมือนจงใจแFกล้งกัน
หรือสวรรค์Emกำหนดไว้ Am
ให้เกิดFมารักกันได้แGต่ไม่ให้คู่กัCน
โอบFกอดกันท่ามกลางความเสียใจ
กอดEmครั้งนี้คงเป็นครั้งสุดท้าย
เธอFคือคนที่เป็นดั่งดวงใจ
เจ็บEmที่รักเราไปไม่ถึงฝัน
บุญFชาตินี้พี่มีไม่ถึงเธอ
ต้องEmปล่อยมือคนรักสุดหัวใจ
จะจFดจำเรื่องราวสองเราไว้
จนEmกว่าฉันคนนี้จะหมดลมหายFใจ.. G
F|Em|F|Em
Dm|Em|FG|C
เมื่อความรักFไม่ได้ขึ้นอยู่ที่GคนสองEmคน
เมื่อคนจนFมีแค่รักGมันไม่พอAm
เมื่อความรักFถูกตีตราGด้วยเงินทองAm
ชาติทรมานFหัวใจเราสองGเหลือเกินC.. E
* น้ำที่ตาAmของเธอไหลลงEmตรงอก
และบอกFรักฉันสุดหัวGใจ
โลกใบนี้ใAmจดำพี่เห้อEm
ใยต้องแยกเราFให้จากกันไป G
ฟ้าดินเหมือนจงใจแFกล้งกัน
หรือสวรรค์Emกำหนดไว้ Am
ให้เกิดFมารักกันได้แGต่ไม่ให้คู่กัCน
* น้ำที่ตาAmของเธอไหลลงEmตรงอก
และบอกFรักฉันสุดหัวGใจ
โลกใบนี้ใAmจดำพี่เห้อEm
ใยต้องแยกเราFให้จากกันไป G
ฟ้าดินเหมือนจงใจแFกล้งกัน
หรือสวรรค์Emกำหนดไว้ Am
ให้เกิดFมารักกันได้แGต่ไม่ให้คู่กัCน
ให้เกิดFมารักกันได้.G. แต่ไม่ให้คู่กัCน
