
คนตายตัวจะเย็น เส้นเอ็นยึดร่างกายแข็ง ไม่มีเลือดสีแดง ที่ไหลแรงเหมือนคนเป็น วิญญาณออกจากร่าง ลอยเคว้งคว้างกลางอากาศ ควันธูปจากหมู่ญาติ หน้ารูปวาดตั้งหน้าโลง สามรอบวนหน้าเมรุ แล้วเข็นเข้าใส่เตาเผา จบสิ้นชีวิตเราไม่นานเขา.. ก็ลืมไป เราแค่ผ่านมาเจอกันแค่นั้น เธอและฉันมีรักแค่ช่วงหนึ่ง จากกันไปให้พอคิดถึง มันจึงกลายเป็นเรื่องเล่าชีวิตคน * เดี๋ยวก็ไม่มีใครจำนายได้ เดี๋ยวก็ลืมว่านายเคยเป็นใคร เดี๋ยวทุกอย่างก็จะผ่านไป เหลือเอาไว้เพียงรูปในกรอบเก่า วันเวลาพาทุกอย่าง ให้ก้าวย่างไปข้างหน้า ทิ้งอดีตที่ผ่านมา ให้เธอก้าวขา.. เดินผ่านไป สามรอบวนหน้าเมรุ แล้วเข็นเข้าใส่เตาเผา จบสิ้นชีวิตเราไม่นานเขา.. ก็ลืมไป เราแค่ผ่านมาเจอกันแค่นั้น ให้เธอและฉันมีรักแค่ช่วงหนึ่ง ตายจากกันไปให้พอคิดถึง มันจึงกลายเป็นเรื่องเล่าชีวิตคน * เดี๋ยวก็ไม่มีใครจำนายได้ เดี๋ยวก็ลืมว่านายเคยเป็นใคร เดี๋ยวทุกอย่างก็จะผ่านไป เหลือเอาไว้เพียงรูปในกรอบเก่า วันเวลาพาทุกอย่าง ให้ก้าวย่างไปข้างหน้า ทิ้งอดีตที่ผ่านมา ให้เธอก้าวขา.. เดินผ่านไป.. วันเวลาพาทุกอย่าง ให้ก้าวย่างไปข้างหน้า ทิ้งอดีตที่ผ่านมา เมื่อถึงเวลาเธอต้องก้าวขาเดินผ่านไป