แค่นิยาย

เคยถามใจ ว่าเหตุใดความรัก เปรียบเหมือนแสงไฟส่องทาง บางครากลับเหมือนไฟเผาใจ คงเหมือนกัน ดั่งตัวเธอและฉัน บทแรกรักกันจะตาย บทสุดท้ายคือน้ำตา * ล้มทั้งยืนแทบจะมลาย ทุ่มเททั้งใจ ที่สุดต้องช้ำจนเจียนตาย เตือนหัวใจ ให้พอเสียที เรื่องราวที่มี ให้มันจบลง ** วันสุดท้าย ที่ใจจะจำว่าเคยรักใคร รักที่ผ่านมาก็แค่นิยาย ไม่มีความหมาย.. ก็แค่ฝันร้ายทรมาน ลมหายใจ มันไม่มีความหมาย หมดไม่เหลือความศรัทธา ในคำว่ารักที่เข้าใจ INSTR : ||| มันทรมาน ( ซ้ำ * , ** , ** ) นิยาย.. จบลงเพียงเท่านี้ พอแค่นี้ มันไม่เรื่องจริง.. ตื่นจากฝันเสียที ให้มันเป็นวันสุดท้าย.. ที่ใจจะจำว่าเคยรัก เป็นวันสุดท้าย.. ที่ใจจะจำ ว่าเจ็บจากรักจนตายเพราะเธอ