เพราAmะว่าการแสดงยัง
ดำเนินFต่อไป ยังไงอย่างงั้น
ภาพAmที่มองว่าตัวฉัน
ยังยืนFได้ไหว แต่ใครเล่าจะรู้ว่า
หน้าDmฉากมันอาจจะงดงาม
ควาEmมจริงจะรู้ไหมเป็นยังไง
ข้างFในหัวใจที่มันบอบช้ำG
* และแม้ไม่มีใครFเห็น G
ฉันเล่นAmละครหลังฉากG
หลอกความช้ำFและหยดน้ำตาG
ว่าฉันไม่เป็นอะไร.Am. G
ไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้.F.
จะมีบ้AmางไหมใครสักGคน
กลบรอยแผลFทิ่มแทงที่ทุกข์ทน
พาฉันผ่านพ้นAm จะมีGไหมสักคน
ซ่อAmนไว้ ใจที่มันพัง
ท่ามกลางดวงแสง
ที่ร้อนFแรงแผดEเผา
แสงAmเงา เผาในหัวใจ
แสดงต่อไปจนถึงFบทสุดEท้าย
หน้าDmฉากมันอาจจะงดงาม
ควาEmมจริงจะรู้ไหมเป็นยังไง
ข้างFในหัวใจที่มันบอบช้ำG
* และแม้ไม่มีใครFเห็น G
ฉันเล่นAmละครหลังฉากG
หลอกความช้ำFและหยดน้ำตาG
ว่าฉันไม่เป็นอะไร.Am. G
ไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้.F.
จะมีบ้AmางไหมใครสักGคน
กลบรอยแผลFทิ่มแทงที่ทุกข์ทน
พาฉันผ่านพ้นAm จะมีGไหมสักคน
มีFไหม Gสักคน AmมีไหมEm สักคน F
เข้าใจ Gในฉัน Amเข้าใจ Emในฉัน F
มีไหม Gสักคน Amมีไหม Emสักคน
* และแม้ไม่มีใครFเห็น G
ฉันเล่นAmละครหลังฉากG
หลอกความช้ำFและหยดน้ำตาG
ว่าฉันไม่เป็นอะไร.Am. G
ไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้.F.
จะมีบ้AmางไหมใครสักGคน
กลบรอยแผลFทิ่มแทงที่ทุกข์ทน
พาฉันผ่านพ้นAm จะมีGไหมสักคน
