Em|C|D|Em
มานั่งซอมEmแก้วเหล้า
แค่แคร์คำคนBmด้อยค่า
บ่นให้ฟ้าCให้ดินให้วาสนาG
ฟังคำไผว่าEmกะแวะหาร้านเหล้า
ให้มึนจนลืมBmความจริง
ให้มันทิ้งความCหม่น
มีแAmต่ข้ออ้างขังอยู่เต็มหัว
หาแต่คำแก้ตัวEmจนลืมคิดแก้ไข
หาแต่เหตุผลCมาให้เจ้าของเมามายD
* เฮากะสิขี้ฮ้ายป่านนั่นบ้อEm
ได้ส่ำนี้บ้อ ยอมง่ายไปบ่บัBmกหัวใจ
หมากินควมคิดCคือโบราณเพิ่นว่า
เป็นคนGบ่กะละ (บ่กะละ)
วนแต่ลูปDเก่าๆ Emหาเรื่องเหงาแล้วเมามาย
พ่อแม่เลี้ยงมาBmพาใหญ่
เฮาCสิฮ้ายDป่านนั่นEmบ่
เฮาบ่ได้คEmาดฝัน เฮากะแค่บ่Bmมีใจ
ขาดความกล้าCความเสมอต้นเสมอGปลาย
ตั้งใจดีๆEm แต่บางทีก็ล้มง่าย
ปีเดือนมันเลื่อนBmผ่านไว
แต่นิสัยC.. ของเฮาติ๊บ่เปลี่ยนG
Em|C|D|Em
มีแAmต่ข้ออ้างขังอยู่เต็มหัว
หาแต่คำแก้ตัวEmจนลืมคิดแก้ไข
หาแต่เหตุผลCมาให้เจ้าของเมามายD
* เฮากะสิขี้ฮ้ายป่านนั่นบ้อEm
ได้ส่ำนี้บ้อยอมง่ายไปบ่ Bmบักหัวใจ
หมากินควมคิดCคือโบราณเพิ่นว่า
เป็นคนGบ่กะละ (บ่กะละ)
วนแต่ลูปDเก่าๆ Emหาเรื่องเหงาแล้วเมามาย
พ่อแม่เลี้ยงมาBmพาใหญ่
เฮาCสิฮ้ายDป่านนั่นEmบ่
คำแก้ตัวบ่ได้พาเฮารอดEm
คำบ่นบ่ได้พาเฮาแก้ไข Bm
สู้ให้มันสุดเคยเฮ็ดจักเทื่อCล่ะไปถามDใจ
เฮาสิขี้ฮ้าย.. อยู่พอส่ำนี้ซั่นบ้อEm
